ဒုကၡ

အခ်စ္သည္ သုခ ေယာင္ ေဆာင္ ထား
ေသာ ဒုကၡသာ ျဖစ္သည္။အခ်စ္ေႀကာင့္
ကြ်န္ေတာ့္ႏွလံုးသားသည္ အစိတ္စိတ္
အမႊာမႊာ ကဲြေႀကခဲ႔ရျပီ။အသည္းေႀက
ပ်က္ခဲ႔ရျပီးျပီ။ဘဝမွာ ထပ္ျပီး မနာ
က်င္ေတာ့သည္မို ့ အခ်စ္ကို စြန္ ့ပစ္
လိုက္ပါသည္။အခ်စ္မရွိဘဲ ေနႏိုင္
သည္။သူတစ္ပါးႏွင့္ ေပါင္းဖက္ ယွဥ္
တဲြ႐ေသာ ဒုကၡသည္လည္းေကာင္း၊
သူ ့တစ္ပါး အႀကိဳက္ကို ေဆာင္ ၍
မိမိ..စိတ္ဆင္းရဲရ ေသာ ဒုကၡသည္
လည္းေကာင္း ...ပူေလာင္ ပါသည္။
ဒုကၡကြာမွ သုခ ႀကီးစိုးႏိုင္ လိမ့္မည္။
အျမင္ မွန္ ရသြားျပီ။

ေၾကကဲြ

ငါ..နည္းနည္း..ေၾကကဲြမိတယ္...။အခ်စ္က...ငါ့ကို..နာက်င္ေစခဲ့ျပီ..
ရင္နာေတာ့..စိတ္ေလးလံလာျပီးမ်က္ဝန္းတို ့လည္း..ငိုက္စိုက္က်
လာတယ္။ၾကာရင္..မ်က္ရည္က်မိေတာ့မယ္....တားမႏိုင္တဲ့..ခ်စ္
ေလာင္ပူရည္ေတြကို...ဘယ္လိုျငိမ္းသတ္ရမလဲ..ငါ..မစြမ္းပါ..
ႏွလံုးသားကို..တြန္းလွန္ႏိုင္စြမ္းေမြးရာမပါခဲ့.........................
ငါ.........ေၾကကဲြေနပါတယ္........

ပူေဆြး

ႏွလံုးသားမွာ တိတ္တဆိတ္
တြယ္တာမိ သံေယာဇဥ္
တစ္ေန ့နာက်င္ မွာသိလ်က္
မစြန္ ့ပစ္ ရက္ခဲ႔ဘူး........။
ရင္ မွာသိမ္းဆည္းထပ္ပြားရင္း
အခ်စ္ကို ...........အရူးအမူး
ကိုးကြယ္မိခဲ႔တယ္.......။
ဒါေပမယ့္ ရခဲ႔တဲ႔ ဆုလာဘ္
နာက်င္ျခင္း ....... အတြက္
ျပင္ ဆင္ ခြင့္ မရခဲ႔ဘူး...။
ေက်နပ္ ပါတယ္..
အခ်စ္မွာႀကည္ႏူးမွဳ နဲ့ ေႀကကဲြမွဳ
တစ္ခုခုကို သိရွိျပီးသားပါ ။
တိတ္တဆိတ္က်..မ်က္ ရည္ကို
သူ သိစရာ မလိုပါဘူး....။
အခ်စ္နတ္ဆိုးကို ပူေဇာ္ျခင္းသာ
သက္သက္သာ ျဖစ္တယ္....။
ျပီးဆံုးသြားတဲ႔ ငါ့ႏွလံုးသားကို
အသက္ အသြင္းခ်င္ ေတာ့ပါ..။
လူနာတစ္ေယာက္လို ခံစားရတိုင္း
ဝမ္းနည္းပူေဆြးေနရတာကို
မႀကည့္ရက္ ႏိုင္ ေတာ့ပါ....။

မတည့္ခ်င္

လူတစ္ေယာက္က ကိုယ္နဲ ႔ မတည့္လို ့ ႏူတ္
မဆက္ စကားမ ေျပာရင္ ရဲ ႐ဲ ဝံဝံသာ ႏူတ္
ဆက္ျပီး ျပံဳးျပလိုက္ ပါ။ကိုယ့္ဘက္က မွန္
ဖို ့ေတာ့ လိုတယ္။သူက ဘာမွ မ ေျပာ၊ကိုယ့္
ကိုလည္း ႏူတ္မဆက္ေတာ့ဘူးဆိုရင္ စိတ္
ဓာတ္ပိုင္းမွာ အႏိုင္ ရ လိုက္ျခင္း တစ္မ်ိဳးပဲ၊၊
စိတ္သ ေဘာထားႀကီးရာ ေရာက္တယ္။မွန္
တဲ႔ လူဟာ ႏူတ္ဆက္ ရ မွာ ဘယ္ေတာ့မွ
မ ေႀကာက္ဘူး။မွားတဲ႔ လူ ဟာ ႏူတ္ မဆက္
ရဲ ဘူး။

911Like ·

အသည္းေပ်ာက္

ကြ်န္ေတာ့္အသည္းကို ေရာင္းမလို ့
နံနက္ ေစာေစာ ၄ နာရီ ေစ်းမွာ
ခဏ ထားျပီး အိမ္သာတက္ေနခိုက္
...ျပန္ထြက္လာတဲ႔ ခ်ိန္မွာ ေသြးစက
လဲြလို ့ ဘာမွ မ ေတြ ႔။ဘယ္ေခြး...
အဲ...မွားလို ့..ဘယ္ ေကာင္ မ ေလး
ဆီ ေရာက္ေနျပီလဲ...သိဘူး။ျပန္ေပး
ႀကပါဗ်ာ..ကြ်န္ေတာ္က တစ္ျခမ္းပဲ
ေရာင္းမလို ့ပါ...ခုေတာ့ ခက္ျပီ....
ငိုသာ ငိုလိုက္ခ်င္ ေတာ့တယ္...အ ေမ
ရယ္...

အခ်စ္ဖီလင္

အ ခ်စ္ အ တြက္ နဲ ႔ ခံ စား ခဲ႔ ရ ဖူး တယ္။
ဘာ ေႀကာင္ ့ ခံ စား ရ လဲ ဆို တဲ ႔ အ ေျဖ
ကို ရွာ ေဖြ ခဲ႔ တယ္။အဓိက က ေတာ့ သမု
ဒၵယ သစၥာ လို ့ ေခၚ တဲ ႔ သမု ဒၵ ယ အ ခ်စ္ ကို လို ခ်င္ ႀက တာ ေႀကာင့္ မ ရ တဲ ႔
ဆင္း ရဲ ကို ခံ စား ရ တာ ပါ။အ ခ်စ္ နဲ ႔
ေမတၱာ ကို သ ရုပ္ ခဲြ ႀကည့္ တယ္။
အ ခ်စ္ ကို ရွာ ေဖြ လို ့ စိတ္ ဟာ မ ေအး
ခ်မ္း ႏိူင္ ပါ။မြန္ ျမတ္ သန္ ့စင္ တဲ ႔ ေမတၱာ
က သာ လွ်င္ ျငိမ္း ခ်မ္း မယ္။အ ခ်စ္ မွ
သည္ ေမတၱာ သို ့ကူး ေျပာင္း ႏိုင္ ဖို ့ လို
တယ္။ကိုယ့္ ကို မ ခ်စ္ ႏိုင္ ရင္ ေမ့ လိုက္
ရံု ပါ ပဲ၊၊ဒါ ဟာ ခံ စား ရ တဲ ႔ ဆင္း ရဲ ကို
ေျဖ ရွင္း ျခင္း ပါ ပဲ ၊၊ေမ့ မ ရ ဆို တာ ဟာ
စဲြ လမ္း တြယ္ တာ စိတ္ ကို မ လြင္ ့ပစ္
တတ္ လို ့ပါ။တြယ္ တာ စိတ္ ကို ကြ်န္ ေတာ္
ေဖ်ာက္ ပစ္ လိုက္ ခ်ိန္ မွာ အ ခ်စ္ ဆို တာ
ေႀက ကဲြ ျခင္း နဲ ႔ အတူ ေပ်ာက္ သြား ရ တာ
ပါ။အ ခ်စ္ ကို ေန ရာ တိုင္း မွာ ေတြ ႔ႏိုင္
တယ္။ေမတၱာ က ကိုယ္ ထားတ တ္မွ ရ မယ့္
အ ရာ ပါ။
အ ခ်စ္ နဲ ႔ ပတ္ သက္ တဲ ႔ ေမွ်ာ္ လင့္ စိတ္
၊ဝမ္း နည္း မွဳ လဲ မ ရွိ တာ သိပ္ ေကာင္း
တယ္ လို ့ ခံ စား မိ တယ္။

ေခြးေရးတဲ့လူပ်ိဳၾကီးဖူးစာ

ခ်စ္နက္ ကား ကြ်န္ေတာ့္အခ်စ္ေတာ္ ေခြး
ျဖစ္သည္။လမ္းေဘးမွာ ခ်မ္းရွာလြန္း၍
တဂိဂိ ေအာ္ျမည္ေန ေသာ ေခြးငယ္က ဘဝ
ကို အမွတ္ ရ ေစသည္။တစ္ခ်ိန္က ကြ်န္
ေတာ့ဘဝ လဲ တြယ္ တာရာ ကင္းမဲ႔စြာ
အထီးက်န္ ပါသည္။ဘဝတူ ေခြးအျဖစ္
ကို မ်ားစြာ သနားသျဖင္ ့ ေကြ်းေမြးထား
သည္မွာခုဆိုလွ်င္ ခ်စ္နက္ကား ေခြးပ်ိဳ ဖား
လ်ားႀကီးပင္ ျဖစ္ေနပါျပီ။ကြ်န္ေတာ္ကား
သို ့တိုင္ ေအာင္ လူပ်ိဳႀကီးဘဝႏွင့္ အသား
ထုတ္တုန္း။သံုးဆယ္ေက်ာ္မွ အရိုးထုတ္
ပါမည္။ခ်စ္နက္ကား ရည္စားေတာ္ေတာ္
မ်ားသည္။ဟို ေခြးမ ကို တဲြလိုက္၊ဒီေခြးမကို
တဲြလိုက္၊အတည္ မတဲြသကဲ႔သို ့ အ ေပ်ာ္
လည္း မႀကံ။ကြ်န္ေတာ္က သူ ့ကို...
"ခ်စ္နက္..ဟိုေခြးမ ကို တဲြလိုက္ ျဖဳတ္လိုက္
နဲ႔ သိပ္ မ ေကာင္းဘူးထင္ တယ္။တို ့လို
တစ္ေယာက္ဆို တစ္ေယာက္ ပိေတာက္ဆို
သစၥာ ရွိရွိ
တဲြေပါ့ ..ဟုတ္ဘူးလား..."
"သခင္ ကလဲဗ်ာ ..သခင္ တို ့အတြက္
ေတာ့ ေကာင္းပါတယ္။ေခြးမ ေလးေတြက
တစ္ေယာက္တည္းကိုသာ တဲြရင္ မစြမ္း
ဘူး ၊သိပ္ အထင္ ေသးတာ"ဟု ျပန္ ေျပာ
တတ္သည္။
ဟိုဘက္ ရပ္ကြက္က ေခြးထီးတစ္ခ်ိဳ ့ကြ်န္
ေတာ္ ဆီလာျပီး ခ်စ္နက္က သူတို ့ရဲ ႔အ
ခ်စ္ေတြကို လာပိုးႀက ေႀကာင္း တိုင္ ႀက
သည္။ဆံုးမ ေပးမည့္ အ ေႀကာင္း ျပန္ ေျပာ
လိုက္ ရသည္။
ႀကာလည္း ႀကာလာေရာ့ ခ်စ္နက္ ကို
ေခြးမ ေလးတို ့က ခ်ဥ္လာသည္။ျပန္မ
ႀကိဳက္ ႀက ေတာ့။ကြ်န္ေတာ္ လမ္းထြက္
ေတာ့..ေခြးအလွ ပ ေဂးေတြ၏ ေစာင္းေျပာ
သံ ႀကားရသည္။
"ဟို မွာ လာေနတဲ႔ ေစာတင္ ေမာင္ ရဲ ႔
ဘဲစုတ္ႀကီးေပါ့။တို ့ကို ေခါက္သြားတယ္။
သူလဲ သူ ့သခင္ လို လူပ်ိဳသိုးႀကီးပဲ ျဖစ္
မွာ"
ႀကားက အ ေခ်ာင္ ခံ ေနရသည္။ခ်စ္နက္
ႏွင့္ အတူ ေခြးပ်ိဳမ ေလး အသိုင္း အဝိုင္း
အလယ္မွာ မ်က္ ႏွာ မျပခ်င္ ေတာ့။ဒီ
ေကာင့္ ကို ဆံုးမ ဖို ့ စိတ္ကူးလိုက္ေတာ့
ထမင္း မစားတာ သံုးရက္ ရွိျပီ။ပိန္လိန္ လို ့။
ပထမ ေန ့က ေခြးတင္းကုတ္ ေအာက္
ထပ္ မွ ငို သံ ႀကားရသည္။ကြ်န္ေတာ္လည္း
စိတ္ဆိုးေနခိုက္ မိုု ့ မ ေခ်ာ့မိ။သြားႀကည့္
ေတာ့ တမိွဳင္ မွိဳင္ တငိုင္ ငိုင္ ႏွင့္ ႀကိတ္
ေဆြးေနပံု ရသည္။မ်က္ ဝန္းေတာင့္ မွ
မ်က္ ရည္သြင္ သြင္ စီးက် လို ့။ကြ်န္ေတာ္
မခံႏိုင္ ေတာ့ေပ။ေခ်ာ့ ရသည္။
"မခံစားပါနဲ ႔ ေတာ့ ခ်စ္နက္ ရယ္။အခ်စ္
ဆိုတာ ေနာက္ထပ္ လဲ ေတြ ႔မွာပဲ ၊၊ေဆြး
ေနလို ့ ဘာထူးမွာလဲ၊၊ေနာက္ တကယ္ မ
ခ်စ္ဘဲ မတဲြ နဲ ႔ ေတာ့.ကြာ.."
အားတက္စြာႏွင့္ ကြ်န္ေတာ့္ကို တစ္ခ်က္
ျပန္ႀကည့္သည္။ျပီးေတာ့ အားငယ္စြာပင္-
"အရမ္း ခံစားရတယ္။ေနာက္ဆံုးတဲြခဲ႔တဲ႔ ပ
ေဂးေလးကို အရမ္း ခ်စ္တာ..။သူ က ခ်ဥ္
ျပီး ပစ္သြားတယ္။အသည္းေတာ့ ကဲြပါျပီ
သ ခင္ ရယ္။ခ်စ္နက္ေတာ့ ရည္းစားတစ္
ေယာက္ ေတာင္ မ ရ ေလာက္ေတာ့ပါဘူး။ညံ့လိုက္
တာ။ျပန္ ႀကိဳက္မည့္သူ သာ မရွိေတာ့
ေခြးျဖစ္ ရွုံးျပီ"ဟု ဆိုကာ ေဆြးေနျပန္သည္။
"ဘာပဲ ၿဖစ္ျဖစ္ ထမင္းေတာ ့ စားလိုက္ပါ။
မင္းႀကိဳက္တဲ႔ ႀကက္သားဟင္း ခ်က္လာ
တယ္"
သူ ျမိန္ ေရ ရွိက္ ေရ စားရွာသည္။သူ ့
ဝမ္းနည္းပံုက လည္း ကြ်န္ေတာ္ကို ေစာင္း
ေျပာ ေနသလိုလို။ကြ်န္ေတာ္ကလည္းရည္း
စား ေတာင္ မရတတ္ဘဲ ၿဖစ္ခ်င္းျဖစ္ သူ
မျဖစ္ဘဲ ကြ်န္ေတာ္ပဲ လူျဖစ္ ရွုံးမွာ။ႀကိတ္
ကာ ငိုခ်င္ ေနမိသည္။ကြ်န္ေတာ္ကလည္း
ႀကင္ ေဖာ္ ရွာမရ ၍ ျမွားနတ္ ေမာင္ ကို
ကိုးကြယ္ ထားသည္။အိမ္ ေနာက္ဘက္ ရွိ
ေျမကြက္တြင္ ခ်စ္နတ္ ရွင္ အတြက္ သီး
သန္ ့ ေနရာ ေဆာက္ေပးထားသည္။ ႏွလံုး
သားအတြက္ကိုးကြယ္ထားျခင္းသာ။
ကံေကာင္းလာရင္နတ္မ လို ့ ခ်စ္သူ
ရႏိုင္ သည္ပင္ မဟုတ္လား။
တစ္ပတ္ေလာက္ ၾကာေတာ့ ခ်စ္နက္က
ေျချငိမ္သြားသည္။ကြ်န္ေတာ္ အလုပ္သြား
လွ်င္ အိမ္ မွန္မွန္ ေစာင့္သည္။ေတာ္ေတာ္
လိမၼာေပသည္။
အ ေႀကာင္းကား ေနာက္မွ ေဗာက္အိုး
ေပါက္သလို ေပၚလာေလ ေတာ့သည္။ဟို
ဘက္ ရပ္ကြက္က ေျပာင္းလာေသာအပ်ိဳႀကီး
တို ့မိသားစု မွာ ပါလာေသာ ေခြးျဖဴမ ေလး
ႏွင့္ မိတ္ေဆြ ဖဲြ ႔ေနတာကိုး။ခ်စ္နက္က
Talk Key ေကာင္းေတာ့ ေခြးျဖဴမ ေလး
ေမွ်ာ သြားလိမ့္မည္။။ရည္းစား ရ ေတာ့မည္ မွာ
ေသခ်ာသည္။ကြ်န္ေတာ္ ့တပည့္လို ့ မ
ေျပာရဘူး။သူက စန္းတက္သည္။ကြ်န္ေတာ္
က ဘူးထ....အဲ...အခ်စ္ ပရိယာယ္ ႀကြယ္
ဝသည္။ဒါေႀကာင့္ ႀကိဳက္မည့္သူ မရွိတာ။
ေျပာမဆံုးပါ။ခ်စ္နက္...ေခြးမ ေလးႏွင့္ ရည္း
စား ျဖစ္သြားရံုမက တိတ္တဆိတ္ပါ ညား
ေနႀကသည္။အပ်ိဳႀကီးက ထံုးစံအတိုင္း
အပ်ိဳ ဂြက်...သျဖင့္ ခ်စ္နက္ ကို ေမာင္း
ထုတ္ သည္။ကြ်န္ေတာ္ ခ်စ္နက္ ဘက္က
ခံျပင္းျပီး မခံ ခ်င္ ျဖစ္မိသည္။ဒါကို ခ်စ္
နက္က သိေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ကို ေျမွာက္
ေပးသည္။အပ်ိဳႀကီး ဘယ္ေလာက္ စိတ္
ေကာင္းေႀကာင္း၊ေခ်ာေႀကာင္း လွေႀကာင္း
ေကာ္ပင့္သည္။
"စိတ္မ ဝင္ စားပါဘူးကြာ။အပ်ိဳႀကီးဆိုတာ
ဂြအဖိုးကြာ။ရွက္တိုး ရွက္ကန္းနဲ ႔..တကယ့္
ကို မဆာလာ က်တယ္"
ဒီေကာင္ က ေအာက္က် မခံ။တစ္မ်ိဳး
လွည့္ျပန္သည္။
"သခင္ က စြမ္းမွ မစြမ္းတာ...."
ေျပာျပီး ခပ္တည္တည္ ကြ်န္ေတာ္ ေျပာ
မည့္ စကားကို ေစာင့္ ေနသည္။ကြ်န္ေတာ္
လည္း ေဒါသ ျဖင့္ ေရာက္မိ ေရာက္ ရာ
ေတြ ႔ ကရာ စြတ္၍ ရမ္းမိသည္။အ ခ်စ္
ေရးမွာ ကံေခ ျပီး လူပ်ိဳႀကီးဂုဏ္ကိုပင္
ညီတစ္ျဖစ္လဲ ေမြးထားေသာ ခ်စ္နက္က
ေလွာင္ ေလျပီ။ရွက္ စိတ္ျဖင့္ အပ်ိဳႀကီးကို
ရ ေအာင္ ယူျပမယ္ကြာ ဟု ႀကံဳးဝါးေတာ့
ခ်စ္နက္က ကခုန္ ျမဴးတူးေန ေတာ့သည္။
ကြ်န္ေတာ္ သိ ရ သ ေလာက္ေတာ့ ခ်စ္
နက္၏ တိုက္တြန္းမွဳေႀကာင့္ သူ ့မိန္းမ ေခြး
ျဖဴမ ေလးသည္သူ ့သခင္ မ အပ်ိဳႀကီးအား
ကြ်န္ေတာ္ ႏွင့္ ေအာင္ သြယ္ေနသည္ဟု
ႀကားသည္။အပ်ိဳႀကီးႏွင့္ ေတြ ႔တိုင္း မခုန္
ဖူးေသာ ရင္ မွာ စက္ေသနပ္ကဲ႔သို ့ တ
လွပ္ ခုန္ ရသည္။အပ်ိဳႀကီးက လည္း
မခို ့တရို ့ႏွင့္ အျပံဳးေပးသြားသည္။ရွက္
လိုက္ေလ...အပ်ိဳႀကီးရယ္..။
"အပ်ိဳႀကီးရယ္..မင္းကို ကိုယ္ေတာ့ ခ်စ္မိ
ျပီ။ႏြယ္လို လွတဲ႔ မင္းဆံႏြယ္.ကို နမ္းရွုိက္
ခြင့္ေလး..ရခ်င္ ျပီ..."
ကြ်န္ေတာ္က အပ်ိဳႀကီးႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး
ပူေဆြးေန ရသ ေလာက္..ခ်စ္နက္က ေခြး
မ ေလးႏွင့္ အိမ္ ေဘးက ေကာက္ ရိုးပံု
ထဲတြင္ အခ်စ္ အ ေႀကာင္း ေဖာင္ ဖဲြ ႔
ေပ်ာ္ေနႀကသည္။ခ်စ္နက္က ကြ်န္ေတာ့္ကို
ပူပူေဆြးေဆြးျမင္ ရ ေတာ့.. ေခြးမ ေလးက
သ ခင္ ကို ခ်စ္ေနတဲ႔ အ ေႀကာင္း အပ်ိဳႀကီး
ကသူဆီ မွာ ရင္ ဖြင့္ ျပီးျပီတဲ႔၊၊က်န္တာ
သ ခင့္ အပိုင္းသာတဲ႔၊၊
ခု ခ်ိန္ထိ လူပ်ိဳႀကီး ျဖစ္ ေနသည္မွာ အခ်စ္
အ ေႀကာင္းကို မသိ၍ မဟုတ္။အခ်စ္ အ
ထာကို တစ္လံုးမွ မသိ၊ အ ၍သာ။
အပ်ိဳႀကီးႏွင့္ ကြ်န္ေတာ့မွာ ခ်စ္သာ ခ်စ္
မႀကင္ ရ ေသာ ဘဝ၊၊
"အျဖစ္သည္းလွေခ်လား မခ်စ္သဲရယ္..အဲ..
အပ်ိဳႀကီးရယ္..."
တစ္ေန ့ ေနဝင္ စ ညခ်မ္းတြင္ ခ်စ္ နက္က
ေရးႀကီးသုတ္ျပာ ကြ်န္ေတာ္ ့ ဆီ ေျပးလာ
ျပီး....
"သ ခင္...အပ်ိဳႀကီးကို ေယာက်္ားေပးစား
ေတာ့မယ္တဲ႔၊၊ည ေန လာခိုးလို ့မွာလိုက္
တယ္...ည ေန ခိုးမွ ျဖစ္ေတာ့မယ္..။မခိုး
ရင္ သခင္ တစ္သက္လံုး ငုတ္တုတ္တုတ္
ပလုပ္ ျပဳတ္ အထီးက်န္ေတာ့မယ္...။
သ ခင္ အပ်ိဳႀကီးကို သြားေျပာလိုက္ဦးမယ္"
ဟု ဆိုကာ အပ်ိဳႀကီးအိမ္ ဘက္ သို ့
ေျပးသြားေလသည္။ခ်စ္နက္ကား ေခြးမ
ေလးႏွင့္ ေငြလမ္း ေဖာက္ျပီးသည္ ျဖစ္ ရာ
ကြ်န္ေတာ္ ႏွင့္ အပ်ိဳႀကီး..အိမ္ ေထာင္ လမ္း
ေဖာက္ဖို ့ရာ က်န္ေတာ့သည္။.ရတက္
တ ေဗြ ႏွင့္ သည္းေျခ ပ်က္ မတတ္ ႏွ
လံုးညိွဳးက်မိသည္။ဒီည သူငယ္ခ်င္းအိမ္
သို ့မိန္းမ ခိုးလာမည္ဟု ေျပာေသာအခါ
ငတိ ေတြ ပါးစပ္ အ ေဟာင္းသားႏွင့္ ဖြတ္
လို ငုတ္တုတ္ ေမ့သြားသျဖင္ ့ ဘီယာ
တိုက္မည္ ေျပာမွ သတိ လည္လာသည္။
"အာလူးသိုး ငရုတ္သီးသိုး ႀကက္သြန္းသိုး
လူပ်ိဳႀကီး...ဒီတစ္ခါမွ တကယ္ မွဳိတက္ျပီး
ကင္ ဆာျဖစ္ျပီကြာဟု ေလွာင္ ကာ ခ်ီး
ယား လုပ္ လိုက္ ႀကသည္။အခန္း တစ္
ခန္း လုပ္ ထားရန္ ေသ ေသခ်ာခ်ာ မွာ
လိုက္သည္။
ႀကာလွ ေခ်သည္။တစ္မိနစ္ တိုင္း မွာ
ႏွလံုးခုန္ ႏွဳန္း တစ္ ရာ ေက်ာ္ ေနသျဖင့္
ရင္ ဘတ္ကို ေရခဲ ထုတ္ျဖင့္ အသာေလး
ဖိထားရသည္။
"ခ်စ္နက္...ဟုတ္မွ ဟုတ္ေသးရဲ ႔ လား"
"သခင္ က မိန္းမ ရကာနီးမို ့ ႀကာတယ္
မွတ္ ေနတာ....ေဟာ ့..လာပါျပီ..."
ခ်စ္နက္က သူ ့ေခြးမ ေလးကို အတင္းဖက္
ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္က အပ်ိဳႀကီးကို ဖက္
ရ ေကာင္း မလား။နမ္းရ ေကာင္းမလား
ေတြေဝ ေနမိသည္။ အပ်ိဳႀကီး အရွက္ ပို
ေနပံုမွာ ခ်စ္စရာ ေတာ့ အ ေကာင္းသား။
လက္ ကို ဆဲြျပီး သူငယ္ခ်င္း အိမ္သို ့ေခၚ
လာခဲ႔သည္။သူငယ္ခ်င္း အိမ္ကို ေရာက္
ေတာ့ ျခံက အပြင့္သားမို ့ ဝင္ ကာ ေလွ
ကားမွ တက္လိုက္သည္။အိမ္ တံခါးက
လည္း ဖြင့္ျပီးသား။အခန္း တစ္ခန္းတြင္
စာ ကပ္ ထားသည္။ဖတ္ ႀကည့္လိုက္ေတာ့
"သူငယ္ခ်င္း ငါေတာ့ အိပ္ျပီ။အဲဒီ အခန္းမွာ
ဝင္ အိပ္ ေပ ေတာ့..။က်န္တဲ႔အပိုင္းက
ေတာ့.....ဟဲ...ဟဲ....''
သည္မွ်သာ။အပ်ိဳ ႀကီးေတာ့ ရွက္ျပံဳး
တစ္ပိႆာနဲ ႔၊၊မ်က္ ႏွာ လဲြထားသည္။
အခန္းထဲကို ေရာက္ ေတာ့ အပ်ိဳႀကီးက
အိပ္ ရာထဲ ဝင္ အိပ္သည္။ကြ်န္ေတာ္က
ဝင္ အိပ္ ရ မလိုလို။တစ္သက္လံုး..
တစ္ေယာက္တည္း အိပ္ လာတာ။ခုက်မွ။
သို့ ေလာ သို ့ေလာ အ ေတြးေတြ ပ
ေလာင္ ေဆာ္ ေန ေသာေႀကာင့္ ပါလာ
ေသာ ဘီယာဗူးကို ဖြင့္ ေမာ့သည္။ခ်စ္နက္
ကလည္း အနားကို လာျပီး တိတ္တဆိတ္
ဝင္ ခ်သည္။ဒီေကာင္ က မူးလာသည္ႏွင့္
အိမ္ ေထာင္ ေရး အ ေႀကာင္းေတြကို
ေဖာက္ခ်သည္။ကြ်န္ေတာ္လည္း အဆက္မ
ျပတ္ ထပ္ ေသာက္။ခ်စ္နက္ကလည္း ထပ္
ခ်။တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ မမွတ္မိ
ႀက ေတာ့။မူးမူး ႏွင့္ ဘယ္ေနရာမွန္းမသိ။
ဝင္ အိပ္ မိေတာ့သည္။မနက္ အာရံု က်င္း
လို ့ မ်က္လံုးေလး ဖြင့္ ႀကည့္လိုက္ေတာ့-
ေခြးမ ေလးက တစ္ေနရာ၊ကြ်န္ေတာ္က
တစ္ေန ရာ၊ခ်စ္နက္ႏွင္ ့ အပ်ိဳႀကီးက တစ္
ေနရာ အသီးသီး ျဖစ္ေန ႀက ေတာ့သည္။

ေစာတင္ေမာင္(က်န္းမားေရး)

အေရာင္းအဝယ္

ေရာင္းရန္ ရွိသည္။
၁။အခ်စ္
၂။အလြမ္း
၃။အသည္း(ခံစားတတ္)
၄။ခံစားခ်က္
၅။နာက်င္ မွဳ
၆။ေႀကကဲြမွဳ
ဝယ္ ရန္ အလို ရွိသည္။
၁။ေအးခ်မ္းမွဳ
၂။ေမတၱာ
ဝယ္မယ့္ေရာင္းမယ့္သူရွိရင္ အခ်ိန္မ ေရြး
(အိပ္ေရးပ်က္ပါေစ)ဆက္သြယ္ႏိုင္ ပါတယ္။
ပံု /ေစာတင္ ေမာင္

ဦးခိုက္ပါတယ္

မ္မိပါသည္...စိတ္အလ်ဥ္လည္း..ေတြေဝ
မိန္းေမာ..တုန္လွဳပ္ခဲ႔ေလျပီ..ေတြ ့၍ျမင္
သည္...ျမင္ ၍ လည္းေတြ ႔..ထပ္ခါမဆံုး.ႀကံဳ
ျပန္ေတာ့လည္း..ႏွလံုးသားမွ..ခ်စ္ႀကိဳင္ အဟုန္
...လွဳပ္ခတ္လို ့ေန...ငါဘယ္လိုတား...ေမ့ရ
ေတာ့မလဲ...ဝန္ခံရ ေစ...ခ်စ္ပါ၏ဟု..မယိုင္
စိတ္ႏွင့္..တည္ေဆာက္ဝင့္ကာ..ခ်စ္သံစဥ္ကို..
မင္းအနားမွာ..သီဆိုခ်င္ မို ့..လက္ခံေပးပါလား
ကြယ္...။
ရင္ လည္းခုန္ဆင္း..လြမ္းတ မွန္းရည္..အခ်ိန္
တိုင္းဝယ္..ႀကီးစိုးမိုးလႊမ္း...မင္းပံုရိပ္က...
တန္ခိုးသ႑န္..ထက္လွပါတကား....။
အႀကိမ္ႀကိမ္ႏွယ္...ႏဲႊခဲ႔သမွ်..သည္တစ္ခ်ီေတာ့
..မင္းဖဝါးေအာက္...ခ်စ္ကြ်န္ျဖစ္ႏွင့္..က်ရွုံး
ရံုမွ...နားခိုတစ္ျခား...မရွိျပန္ေလရာ။

အစ္ကို႕ရည္စား

ရြာမွာ ကြ်န္ေတာ္ တစ္ဖက္သတ္ ခ်စ္ေနတဲ႔
ေကာင္ မ ေလးတစ္ေယာက္ ရွိတယ္။သူက
ကြ်န္ေတာ့္ႏွလံုးသားထဲမွာ သခင္ မ တစ္
ေယာက္ေပါ့။ဒါေပမယ့္ဗ်ာ ေတြးလိုက္တိုင္း
စိတ္ ပင္ ပန္းရတယ္။သူ႕ကို အစ္ကို ဝမ္းကဲြ
ကလဲ ခ်စ္ေနတယ္။အစ္ကို နဲ႔ ရည္စားမျဖစ္
ေသးေပမယ့္ မလုခ်င္ ဘူး။မုန္႔ကို လုစား
ခ်င္ တယ္။ရည္စား က်ေတာ့ မလု ခ်င္ ဘူး။
သူကို ေတြ႕လိုက္တိုင္း စိတ္ ပင္ ပန္းရတယ္။
အခ်စ္ဦးတုန္းကလဲ သူငယ္ခ်င္းအတြက္ ဆို
ျပီး ေနာက္ ဆုတ္ခဲ႔မိတယ္။ဒုတိယ တစ္
ေယာက္ကလဲ ျပန္မႀကိဳက္လို ့ ေမ့လိုက္
တယ္။တတိယတစ္ေယာက္က်ျပန္ေတာ့
လည္း ျပိဳင္ ဘက္ေတြ မ်ားလို႕ ထြက္စာ
တင္ လိုက္တယ္။ရြာက ေကာင္ မ ေလးက်
ေတာ့ အစ္ကို႕ဥစၥာမို႕ တမင္ ခ်န္ထားတာ။
ျမွားဦးက အဲဒီဘက္ကို လွည့္ခ်င္ ေနျပန္
တယ္။အစ္ကိုကလဲ ကြ်န္ေတာ္လိုပဲ၊၊ခ်စ္
ၱတတ္လိုက္တာ။ခ်စ္တာ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္
ရွိမွန္းကို မသိေတာ့ဘူး။အခ်စ္ကို ဖယ္ျပီး
တိုင္းျပည္ လူမ်ိဳး မိသားစု အတြက္ ဘဝကို
ေပးဆပ္ဖို႕ ဆံုးျဖတ္လိုက္လို႕ အစ္ကို႕ ကို
ပဲ ဦးစားေပးလိုက္ေတာ့မယ္။
လူပ်ိဳႀကီးမ်ား ျဖစ္ေတာ့မလား မ ေျပာတတ္
ေတာ့ပါဘူးဗ်ာ။

ညီေလး

အိမ္ကို မျပန္ဘဲ တစ္ႏွစ္ေလာက္ ေနလိုက္
တယ္။ေက်ာင္းပိတ္လို႕ အိမ္ကို ျပန္ေတာ့
ညီႏွစ္ ေယာက္က လူပ်ိဳေပါက္စ ေတာင္
ျဖစ္ ေနျပီ။ဒါတင္ ဘယ္ကမလဲ၊၊ညအိပ္ ရာ
ဝင္ ေတာ့ အ ေမ "သားလတ္နဲ႕ သားငယ္
ကို စာျပလိုက္ '"လို ့ ေျပာတယ္။ဒါနဲ ကြ်န္
ေတာ္က ညီႏွစ္ေယာက္ကို ႀကိဳက္တဲ႔ ေခါင္း
စဥ္နဲ႕ စာစီစာကံုး ေရးခိုင္းလိုက္တယ္။
တစ္နာရီေလာက္ ႀကာလို ့ ဘာေရးထားလဲ
ႀကည့္လိုက္ေတာ့ အခ်စ္ဦးဆိုျပီး ေခါင္းစဥ္
နဲ႕ စာစီကံုးထားႀကတယ္။ေတာ္ ေတာ္ ေျခ
လွမ္းသြက္ ေနႀကပါလား။
မနက္ အာရံုမက်င္းမီ ထ ေတာ့ ဒီႏွစ္ ေကာင္
မရွိေတာ့ဘူး။ခ ေရပြင့္ သြားေကာက္ ေနႀက
တယ္ ေလ။ဦးေက်ာ္ ရဲ ႕ သမီးႏွစ္ ေယာက္
နဲ႕ အ ဆင္ ေျပ ေနႀကတာကိုး။ကြ်န္ေတာ္
သိသြားေတာ့ ခပ္ တည္တည္ပဲ၊၊အ ေမက
လဲ ဘယ္ ေလာက္ ေျပာေျပာ မရလို ့ လြတ္
ထားျပီးျပီ။
တကၠသိုလ္ မွာ ရည္စားရွိလားလို ့ ေမးေတာ့
ေအး အင္း မင္းတို႔ေလာက္ ေတာ့ အ ေပ်ာ့ပဲကြာ။လို ့ ျဖီးထားရတယ္။သိကၡာ ေတာ့ အက် မခံႏိုင္ ဘူးေလ။

အခ်စ္ဆိုတာ ေခြးေတာက္ရြက္လို

အခ်စ္ဆိုတာ ေခြးေတာက္ ရြက္လို

အခ်စ္ဟာ ခါးတယ္၊ခ်ိဳတယ္ လို႕ေျပာရင္ တစ္
ဝက္ အ ေက်ာ္ႀကီးက ခ်ိဳတယ္လို႕ေျပာျပီး တစ္
ဝက္အနည္းအက်ဥ္းက ခါးတယ္လို႕ ေျပာႀက
လိမ့္မယ္။
ကြ်န္ေတာ္အတြက္က ေတာ့ အခ်စ္ဟာ ေခြး
ေတာက္ ရြက္ပါ။ခါးတယ္။ဒါေပမယ့္ ဟင္းခ်ိဳ
လုပ္လိုက္ ရင္ ေကာင္းတယ္။ခါးခါးႀကီးနဲ႕ကို
ႀကိဳက္သြားတယ္။ဒီလိုပါပဲ၊၊
အခ်စ္ ခါးမခါး ဆန္းစစ္ ရ ေအာင္။ကြ်န္ေတာ္..
က ထပ္ဆင့္အကယ္ဒမီ ခံစားဖူးသမို႕ အက္ဗား
ခါးတယ္။ခံစားရတာလဲ ခါးတာပါပဲ၊၊
အသည္းကအခါးမ်က္ ရည္ေတာင္ က်ဖူးတယ္။
ေနာက္တစ္ခါ ေနာက္တစ္ေယာက္ကို မခ်စ္
ေတာ့ဘူးလား ဆိုျပန္ေတာ့လဲ မျငင္းဘူး။ခ်စ္
မိျပန္တယ္။အခါးအရွိန္ ရ ေနတဲ႔အ
သည္းဟာ အခါးခံစားခ်က္ကိုပဲ စဲြလမ္းေနတယ္။
ခါးခါးသက္သက္နဲ႕ ခံစားရျပန္တယ္။
ေႀကကဲြမႈအခါးကို ႀကိတ္မွိတ္ ခံစားရင္း ခါးသီး
စြာ ေမ့လိုက္ လိုက္ ရတယ္။မ ေမ့ရင္ ၿပန္မ
ႀကိဳက္ တဲ႔အျပင္ အသည္းက ကြ်မ္းျပီး ကုမရ
တဲ႔ အဖန္ အ ဆင့္ကို ေရာက္သြားလိမ့္မယ္။
ခ်စ္သူ တစ္ေယာက္ေလာက္ ရွာမလား စဥ္း
စားမိတယ္။စိတ္ က ခါးခနဲ႕ သိမ့္သိမ့္ ခံစားရ
တယ္။ကိုယ္က ဗလ မရွိ၊ဇက ရွိလား မရွိလား
ေတာင္ မသိ ရွာဘူး။သူမ်ားလို ပြင့္ပြင့္လင္း
လင္း မႀကိဳက္ ရဲဘူး။ကိုယ္က ပြင့္လင္းျမင္ သာ
စြာ ႀကိဳက္ လိုက္ ရင္ သူမ်ားေနာက္ကို ပါသြား
တာ ခ်ည္းပဲ။အခ်စ္နဲ႕ ပတ္သက္ လာရင္ မနာ
လိုသူေတြ တပံုႀကီး။ဒါေႀကာင့္ မပြင့္မလင္း အံု
ပုန္းပဲ ႀကိဳက္ေတာ့တယ္။
သိုသိုသိပ္သိပ္ ပုန္းပုန္းဘဝနဲ႕ႀကိဳက္ ရတာ
လဲ ဆိုးသနဲ႕၊၊ကိုယ္က ႀကိတ္မွတ္ကာ စိတ္ ထဲ
က ခ်စ္ပုန္းခုတ္တုန္း သူမ်ားနဲ႕ စြံ႕သြားတာက
ေတာ္ေတာ္ ခက္တယ္။ႀကံဳရဖန္ မ်ားေတာ့လဲ
အျမဲတမ္း အခါးအဆင့္ကို အလိုအ ေလ်ာက္
ေရာက္သြားရတာပါပဲ၊၊
အခါးသက္သာေအာင္ လို႕အခ်စ္အခါးကို
ခဏ ရပ္ ထားပါတယ္။ခုေခတ္က ေကာင္ မ
ေလး ေခ်ာေခ်ာေလးေတြ ထြက္မွထြက္သနဲ႕၊၊
ကြ်မ္းသြားလို႕ မျဖစ္ ေသးဘူး။အခ်စ္ကို စိတ္
နာရင္ အဖိုး က အ ေမြျဖတ္ သြားလိမ့္မယ္။
အဖိုးက ေတာ့ အခ်စ္မ်ိဳးဆက္ ျပန္႕ပြားေရးကို
ခ်ီတက္ ရင္း သားသမီး ငါးေယာက္နဲ႕ တိုက္ပဲြ
က်သြားတဲ႔ အခ်စ္သူရဲေကာင္းေပါ့။အဖိုးက
ေတာ့ အခ်စ္ဟာ ထာဝရ ခ်ိဳတဲ႔ လူစားမ်ိဳးပဲ၊၊
ကြ်န္ေတာ္နဲ႕က ျပဒါးတစ္လမ္း၊သံတစ္လမ္း
ပဲ။ဒါေႀကာင့္ အဖိုးက ရြာေနာက္ပိုင္းအိမ္မွာ
ေနလို႕ကြ်န္ေတာ္က ရြာအ ေရွ႕ပိုင္းအိမ္မွာ ေန
တယ္။အ ေရွ႕တစ္ပိုင္း၊အ ေနာက္တစ္ပိုင္းပဲ၊၊
အခ်စ္ ခါးမခါး လူပ်ိဳႀကီးမ်ားသမဂၢကို သုေတ
သန လုပ္ႀကည့္ေတာ့ ခါးတယ္ ဆိုတာ ခ်ည္း
ပဲ၊၊ဒါေပမယ့္ မုန္းလား ဆိုလဲ မမုန္းျပန္ဘူး။ခါး
သက္သက္ ေလးကို ႀကိဳက္ ႀကတာခ်ည္းပဲ၊၊
လူပ်ိဳႀကီးေတြ ဘုမသိ ၊ဘမသိနဲ႕ လူပ်ိဳ သိုးဘ
ဝ ကို ေရာက္လာႀကသူေတြ မ်ားတယ္။အမ်ား
စုက ေတာ့ အခ်စ္ဟာ ခါးတယ္ဆိုတဲ႔ ဒႆန
နဲ႕ လာႀကသူေတြ၊၊အလုပ္ လုပ္ ရင္း အသက္
ႀကီးလာမွန္းမသိ ႀကီးကာ အသီးအမွည့္လြန္
ဘဝကို ေရာက္လာႀကသူေတြ။အခ်စ္ခါးတဲ႕
သီးသန္႕အုပ္စုေတြ ျဖစ္တယ္။
လူငယ္ေတြက ေတာ့ အခ်စ္ ဟာ အျမဲခ်ိဳတဲ႔
သူေတြေပါ့။အခ်စ္ဟာ ႏွလံုး၊အခ်စ္ဟာ အ
သည္း၊အခ်စ္ဟာ ဘဝ ၊အခ်စ္ ဟာ အသက္၊
အခ်စ္ မရွိရင္ ေသႏိုင္ တယ္.အခ်စ္က.....
အဲလိုလူမ်ိဳးေတြ၊၊ကိုယ္ကလည္း အဲဒီထဲကလာ
တာေႀကာင့္ အျပစ္ ေတာ့ မ ေျပာရဲ၊၊ကိုယ့္ကို
ကိုယ္ ျပန္ပတ္မွာ ေႀကာက္ ရ ေသး။ဒီသူေတြ
က ခ်ိဳရင္းနဲ႕ ခါးလာမယ့္သူေလာင္းေလ ေတြ
ေပါ့။
အဖိုးႀကီးေတြကို ေမးႀကည့္ျပန္ေတာ့ ခါးတယ္
လို႕မဟုတ္ဘူး။ခ်ိဳတာလည္း မဟုတ္ျပန္ဘူး။
ႀကားေန အိုႀကီးအဘိုးအိုေတြ၊၊အ ေမးကို အဖိုး
ႀကီးလူလည္အတတ္ပညာနဲ႕ မလိမ့္တပတ္
လွည့္လဲ လွည့္ႏိုင္ ႀကတယ္။
အရက္သမားက်ျပန္ေတာ့လည္း အထူးအဆန္း
ေတြ ႀကားရတယ္။အခ်စ္နဲ႕ အရက္ ဘာကို ေရြး
မလဲဆိုရင္ အရက္ကိုပဲ ေရြးမယ္။အခ်စ္..ဘာ
လုပ္မွာလဲ အျမည္းေလာက္ေတာင္ မ ေကာင္း
ဘူး...အဲလိုေျဖတာ.......။
အိမ္ေထာင္ ရွင္ ေတြက ႏွဟ္ဖက္ခြ်န္ သမား
ေတြ ျဖစ္ေနႀက ေရာ့။အိမ္သူသက္ထားေရွ႕မွာ
အခ်စ္က ခ်ိဳ...သိပ္ခ်ိဳ...အားႀကီးခ်ိဳ...ေျပာ
တယ္။ကြယ္ ရာက်ျပန္ေတာ့လည္း..ခါး....သိပ္
ခါး...အားႀကီးခါး...အဲလိုေျပာျပန္တယ္။အခြ်န္
အတက္ ကလည္း မ်ားသပါ့။ဘာကို အတည္
ယူရင္ အမွန္ ျဖစ္မွန္မွန္း မသိလို႕ အခါးခံစား
ခ်က္နဲ႕ဆံုးျဖတ္လိုက္တာ။ခါးသြားတယ္။
က ေလးမ်ားက ခ်ိဳမယ္လို႕ ထင္ ႀကတယ္။
ဒါေပမယ့္ အခ်စ္ဆိုတာ ဘာမွန္း မသိႀက ေသး
ဘူး။သူတို႕ခဗ်ာလဲ အခ်စ္ဆိုတာ အလံုးလား
အခြ်န္လား ဘာနဲ႕တူလဲလို႕ ခန္႕မွန္း ရတဲ႕ဘဝ၊၊
အခ်စ္ကို သိဖို႕ အသက္ႀကီးဖို႕ ေစာင့္ေနႀကတဲ႔
တဲ႔ အခ်စ္ ကမ႓ာမွ က ေလးေလးေတြပါ။
ခ်စ္သူ ရွိတဲ႔ဘဲေတြက ႏွစ္ဖက္ခြန္ေတာင္ အ
ရႈံးေပးရတဲ႕ သံုးဖက္ခြ်န္ လူစားမ်ိဳးေတြ ျဖစ္
ေနျပန္တယ္။တစ္ခါတ ေလ...အခ်စ္က ခ်ိဳ
တယ္...သကာလိုခ်ိဳ...ထန္းလ်က္လိုခ်ိဳ..သ
ႀကားလိုခ်ိဳ...လို႕ေျပာတယ္။တစ္ခါတ ေလ...
က်ျပန္ေတာ့လဲ..အခ်စ္က ခါး...တမာလိုခါး..
ႀကက္ဟင္းခါးသီးလိုခါး..သဖန္းသီးလိုခါး..
သိပ္ခါးတယ္ကြာလို႕ ညည္းျပန္တယ္။ဒီလူေတြ
ကပဲ တစ္ခါတ ေလ...အခ်စ္ဟာ ဘာမွ မ
ဟုတ္ဘူး..ခ်ိဳလဲမခ်ိဳဘဲ..ခါးလဲမခါးဘူး...ဒီ
အတိုင္းပဲ ေျပာျပန္ေရာ့။တတ္လဲတတ္ႏိုင္ တဲ႔
ငနဲ႕ေလးေတြ၊၊
ဒါေႀကာင့္ ေျပာတာေပါ့။အခ်စ္က ခ်ိဳလဲခ်ိဳ
တယ္..ခါးလဲခါးတယ္..။အခ်စ္နဲ႕ပတ္သက္လို႕
အခ်စ္ဟာ အစမွာ ခါးျပီး ေနာက္ပိုင္းမွာ
ခါးတဲ႔သူ ေတြ မ်ားေနတယ္။ကြ်န္ေတာ္က
လူပ်ိဳႀကီးျဖစ္လာမယ့္ လက္သစ္ ေလးမို႕
ခါးတဲ႔ ဘက္ကပဲ၊၊ဘက္လိုက္တတ္တယ္။
ဒါေပမယ့္ မႀကိဳက္ဘူးလား။မ ေျပာဘူး။
ႀကိဳက္တယ္။ဒါေႀကာင့္ ေျပာတာေပါ့။အခ်စ္
ဟာ ေခြးေတာက္ ရြက္ပါလို႕........။

ေစာတင္ ေမာင္(က်န္းမာေရးတကၠသိုလ္)

သံစဥ္

..အခ်စ္.....
သံစဥ္တစ္ခုနဲ႕ ေတးတစ္ပုဒ္ကို
ေရးစပ္ လိုက္တယ္။
သီဆိုမယ့္သူ...မရွိ.........။
ေတးသြားဟာ စာရြက္ ေပၚမွာ
ျပန္႕က်ဲလို႕.............။
မိုးက အခ်ိန္ခါမဲ႕.....
ရြာ ခ်လာတယ္.........။
အခ်စ္ ေတးသြားေလး...
စာရြက္ လက္ေပၚမွာပဲ
ႏြမ္းလ်ခဲ႔ရျပီ....

အခ်စ္စိတ္

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ အလင္းေရာင္ ေလးကို ေမွ်ာ္လင့္ ရင္း ဖမ္းဆုပ္ကိုင္းရင္း ႀကိတ္မွိတ္ မ်ိဳသိပ္ ကာ အခ်စ္ ကို သိမ္းထားခဲ႔တယ္။ရင္ ဘတ္ထဲက အခ်စ္ဟာ တိတ္တဆိတ္နဲ႕ ပြားပြားလာမွန္းကို သတိမျပဳမိခဲ႕။သူ႕ကို ခ်စ္ ေနျပီဟု စိတ္ထဲမွ ဝန္မခံရဲေသး။ဘဝ၏ ကံဆိုးမႈေအာက္ မွာ ရုန္းကန္ ရင္း အခ်စ္ကို မစြန္းထင္းေစခ်င္ ခဲ႔၊၊သူ႕ကို ခ်စ္ ေနပါျပီဟု ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဝန္ခံလိုက္ ခ်ိန္မွာေတာ့ အရာ အားလံုးဟာ ေႀကကဲြဖို႔ ဖန္လာျပီ။သူနဲဲ႕ပတ္သက္လို႕ ခံစားခ်က္ မ်ားဟာ ေရခဲ အရည္ေပ်ာ္သလို ျဖည္းျဖည္း ခ်င္း ျပိဳဆင္းလာခဲ႔ျပီ။ငါ...အခ်စ္ကို တားမရ ေတာ့ပါ။ေနာင္ တ ရလိမ့္မယ္ ဆိုတဲ႕ အသိ ၊သတိဟာလဲ လက္ ေျမွာက္ အရႈံးေပးရျပီ။အခ်စ္ဟာ အရွိန္ ျပင္းျပင္းနဲ႕ ႏွလံုးသားကို ေျပးေဆာင့္ ေနတယ္။မခံနိုင္ ေတာ့ပါ။ငါ့မ်က္ဝန္းတို႕ ငိုေႀကြးရျပန္တယ္။ပါးျပင္ ေပၚ တစ္စက္ခ်င္းလိမ့္က်လာတဲ႕ မ်က္ ရည္ စက္ ေတြကို ယုယရင္း စိတ္ ရွိသ ေလာက္ ငိုေႀကြးလိုက္ပါကြာ လို႕ အားေပးေနမိတယ္။သူတို႕ေတြဟာ အခ်စ္ ရဲ႕ ဓားစာခံ ျဖစ္ ျပန္တယ္။ဘယ္သူမွ အသိအမွတ္ မျပဳတဲ႕ အပယ္ခံ မ်က္ ရည္ေလးေတြ ေကာင္းကင္ ေပၚသို႕ ပူပူေဆြးေဆြး ပ်ံတက္ သြားႀကတယ္။ငါ...သိပ္ သနားတာပဲ၊၊သူတို႕ကို ႏူတ္ဆက္ မယ့္ သူေတြေတာင္ မရွိပါလား။

မင္းတို႔သြားႀကပါ...ငါ့ရင္ ထဲက ေႀကကဲြမႈတို႕ကို ယူသြားႀကပါ....
ေတာင္းပန္ခယျပီး ေႀကကဲြမႈကို လက္ ေဆာင္ ေပးလိုက္ သည္။သူတို႔ရဲ ႕နာက်င္ သံကို ႀကားရ ေတာ့ ရူးမတတ္ ခံစားရတယ္။

သူတို႕ သြားေလျပီ။သူတို႕က ငါ့ကို သင္ ခန္းစာ ေကာင္းေကာင္း ေပးသြားခဲ႔တယ္။အခ်စ္ဟာ ေႀကာက္ စရာပါလား...ငါ ေႀကာက္ တယ္..သိပ္ ေႀကာက္တယ္...
အသည္းတစ္ခုလံုး တုန္လွဳပ္ ျမည္းဟီးသြားေအာင္ ေအာ္ ပစ္လိုက္တယ္။အသည္းဟာ ဟန္ေဆာင္ ေကာင္းစြာနဲ႕ အခ်စ္ကို စိတ္နာရင္း ရပ္ တည္ေန ျပန္သည္။
ႏွလံုးသားက အခ်စ္ဟာ ငါ့အတြက္ ေတာ့ အဆိပ္ အဆိပ္ ပါပဲေလ။ငါ...ဆက္ကိုးကြယ္ ေနရင္ ခံႏိုင္ ေတာ့မွ မဟုတ္ဘူး။..................
မင္းကို ငါ ေမ့လိုက္ ေတာ့မယ္ကြာ။မင္းကို မ ေမ႔ႏိုင္ ရင္ ေတာင္ မွ မကိုးကြယ္ေတာ့ပါ ..
မင္း ေန ခ်င္ သလိုသာ ေနပါေတာ့...
ေစာတင္ ေမာင္ .....
ရင္ မွ ေဝဒနာ ေတးအျဖစ္နဲ႕ ေမွ်ာလြင့္ႀက ေစသား။

တမာႏွယ္

ခ်စ္ႏြယ္လ်ကို
ေပြးပိုက္ျပီး ေျမေပၚမွတမာရြက္အႏြမ္းကို
ေကာက္ယူလိုက္သည္။

ႏြမ္းသူက ႏြမ္းလို႔
ပြင့္သူက ပင္ေပၚမွာ အလွေတြ စီကာဆင့္၍
အစြမ္းကုန္ ဖူးပြင့္ေနပါသည္။

ရင္မွ အခ်စ္
တမာတို႕ပြင့္သည့္ပမာ..အသည္းညွာတြင္
ထြက္ေပၚ စြင့္ဝင့္ေနပါသည္။

ေလက စစ္ခ်ီ၍
တမာအလွကို ဖ်က္စီးရန္ ခ်ီရြယ္လို႔လာေန
တမာတို႕မေႀကာက္ဘဲ ေလေဝွ႕ရာ ေဝွ႕ကာ
အားမာန္ တင္းျပေနသည့္ႏွယ္..အခ်စ္တို႕
တမာမာန္ကို တုယူမူျပီး .....နိဒါန္းအျပိဳင္
အလြမ္းကို ပြားမ်ားႀကေလေလာ့။

အရမ္းခ်စ္တယ္တဲ့

ႏွလံုးသားက ေပါက္ဖြားလာတဲ႕အခ်စ္ကို
ဘယ္လိုတားဆီးရမလဲ၊၊ကိုယ္ မတားခ်င္။
ခ်စ္မိတဲ႕စိတ္ေတြ....တိုးခ်င္ သေလာက္
တိုးပါေစေတာ့။လြတ္ထားလိုက္တယ္။
တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ ရူးရူးမူးမူး ခ်စ္လာမိတယ္။
မင္းမ်က္ႏွာလႊာကို ခဏျဖစ္ျဖစ္ ျမင္ရရံုနဲ႕
ေက်နပ္တယ္။သိမ္းထားရင္းနဲ႕ ပိုတြယ္တာ
လာတယ္။
ကိုယ္...ခံစားေနရျပီ။ေနာင္တ မရပါ။မင္း
ဆီကႀကားရမယ့္ စကားသံကို ေမွ်ာ္မွန္းျပီး .
ေႀကာက္ေနမိတယ္။ေႀကကဲြမႈလား........
နာက်င္မႈလား..ခ်စ္မိတဲ႕ ႏွလံုးသားဟာ
ေႀကကဲြနာက်င္ဖို႕ အသင့္ပါ။
မ်က္ဝန္းမွာ မ်က္ရည္ဥတို႕ တဲြခိုစ ျပဳေနျပီ။
ဘယ္အခ်ိန္ ႏြမ္းရမလဲ၊၊ဘယ္အခ်ိန္ ေႀကြရမ
လဲ....။စိတ္ခံစားခ်က္ဟာ အခ်စ္ရဲ႕လႊမ္းမိုးမႈ
ေအာက္မွာ လံုးဝက်ရႈံးေနျပီ။ဘာပဲ လုပ္လုပ္
..မင္းကိုခ်စ္တဲ႕စိတ္ကသာ အုပ္စိုးမင္းမူလို႕
ေနတယ္။
အသည္းလဲ ဆြံအေနျပီ။စကားတစ္ခြန္းက
လဲြလို႕ ဘာမွ မေျပာတတ္ေတာ့ဘူး။သူ...အဲ
ဒီစကားကိုပဲ အခ်ိန္တိုင္း ေျပာေနပါတယ္။
မင္းကို အရမ္းခ်စ္တယ္တဲ႕၊၊

ကာရန္မဲံသံစဥ္

ရင္ကို ထုဆစ္ျပီး အခ်စ္စာသားကို
ခံစားဖန္တီးလိုက္တယ္။
ေတးသြားကို ရွာရင္း ကာရံလည္း
ေပ်ာက္ကြယ္သြားျပန္တယ္။
ဘယ္ေနရာမ်ား ေရာက္သြားပါလိမ့္
ဘယ္မွာမ်ား ပုန္းကြယ္ေနပါလိမ့္။
ရွာရင္း ရွာရင္းနဲ႕ ပင္ သံစဥ္လည္း
ဆိတ္ခဲ႔ျပန္ျပီ။
မိုးက အခ်ိန္အခါမဲ႕ ရြာခ်လာတယ္။
မွင္စာသားဟာ စာရြက္ေပၚမွာပဲ
ႏြမ္းလ် ေႀကမြသြားျပန္ျပီ။
အရပ္ပတ္လည္ခ်ာမွာ ဝဲလည္လည္နဲ႕
ဘယ္မွာစာသား..ဘယ္မွာသံစဥ္......
အရာခပ္သိမ္း ငုပ္လွ်ိဳးေလျပီ.....။

မ်က္ဝန္း

မင္းတို႕ ငိုလိုက္ပါကြာ..
ငိုႀကပါ.....ငို............."
တင္းထားတဲ႕စိတ္ကို လြတ္လိုက္ေတာ့
သူက သိုထားတာကို ဖြင့္ေဖာက္ခ်လိုက္တယ္။
မ်က္ရည္ေတြ....ဆင္းလာႀကတယ္။မ်က္ရည္
တို႕ ခုန္ဆင္းရင္း ေအာ္ငိုႀကတယ္။နာက်င္
လိုက္တာ။သနားလိုက္တာ။သူတို႕ရဲ႕ နာက်င္
သံေတြက ငါ့ကို ရူးသြတ္ေစေတာ့မွာပဲ၊၊
အပယ္ခံမ်က္ရည္ေလးေတြ..မထင္ မရွားဘဝ
နဲ႕ ေျမႀကီးေပၚမွာ အိပ္မေပ်ာ္ႀက။သူတို႕ စိမ့္
ဝင္ျပီး ေပ်ာက္ကြယ္သြားရေတာ့မယ္ဆိုတာ
သိေနႀကေတာ့ ပိုေႀကကဲြေနတယ္။......
"မငိုႀကပါနဲ႕ေတာ့........."
အရူးတစ္ေယာက္လို က်ယ္ေလာင္စြာ ေအာ္
လိုက္တိုင္း မ်က္ရည္ေတြက အတားအဆီးမဲ႕
ဆင္းလာျပန္တယ္။သူ.....စိတ္ဓာတ္ အႀကီး
အက်ယ္ က်သြားတယ္။
"ငါ့ကို မႏွိပ္စက္ပါနဲ႕ေတာ့ ႏွလံုးသားရယ္"
ႏွလံုးသားက မႀကားပါ။ေႀကကဲြမႈေအာက္မွာ
သိမႈအာရံုေတြ ေပ်ာက္ကြယ္ေနခဲ႕ျပီ။
ထိခိုက္မူေတြက သူဆီကိုပါ တစ္ဆင့္ ကူးစက္
လာတယ္။သူ...တကယ္ ရူးျပီ။ေႀကကဲြျပီး ငိုေန
တာက လဲြလို႕ ဘာမွ မသိေတာ့.....။

ဝန္ခံပါတယ္

အခ်စ္ကုေဋ
သူမသိေစဘဲ ရင္ထဲမွာအျမဲ
လွ်ိဳ႕လွွ်ိဳ႕ဝွက္ဝွက္..သိမ္းထားတယ္။

သူ႕ကို
ခ်စ္ေနပါတယ္လို႕ ဝန္မခံရဲေသး....
အခ်စ္ေႀကာင့္ ငါ့ႏွလံုးသားေလး
မြန္းက်ပ္ပူေလာင္မွာ စိုးတယ္။

သူ႕မ်က္ဝန္းေလး
အႀကည့္ခဏ ျဖန္႕က်က္ခ်ိန္မွာ
ရင္္တစ္ခုလံုး ထံုထိုင္းသြားရတယ္။

သူ႕မ်က္ႏွာအလွ
ႀကည့္လို႕မဝဘဲ ထာဝရသာ
ျမင္ ခ်င္ ေနမိတယ္။

စိတ္တစ္ဝန္းလံုး
သူ႕ပံုရိပ္ေအာင္မွာ က်ေရာက္လို႔
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ အေမွာင္တန္းနဲ႕
သူ႕ကို အရမ္း ခ်စ္ေနပါျပီ လို႔
ဝန္ခံမိခ်ိန္မွာေတာ့ အခ်စ္ေႀကာင့္
ခံစားလာရေတာ့တယ္။

စိန္ပန္းလို

ပန္းပြင့္နီနီ......ပင္ယံျမင့္မွာ
လွလို႕ေဝစီ.....ဆင့္ကာျဖာဆင္း
က်က္သေရတိုး...တကၠသိုလ္လည္း
ရႈလိုက္တိုင္းယဥ္...စြင့္ကားဝင့္ကာ
ဂုဏ္ေဖာ္လို႕ ေနေလသည္။

ေကာင္မေလးရယ္...စိန္ပန္းႏွင့္ႏွိဳင္း
ေမႊးလႊသည့္ႏွယ္..မင္းျပံဳးမ်က္ႏွာ
ျမင္ရတိုင္း၌ .........စိတ္ကထူမႊန္
မြန္းက်ပ္သျဖင့္ ..မဆုိတတ္ပင္
ရင္မွာ ဝမ္းနည္းလာေလသည္။

ခ်စ္သည္အရမ္း ဆထက္ခ်စ္သည္
ထိုမွတပါး .......သည္းမွာစကား
မညည္းတြားတတ္..စကားမူရာ
ခ်ိဳ႕တဲ႔ႏြမ္းလ်ာ ...ရြက္ေရာ္ပမာ
ႏူတ္ဆိတ္ခဲ႔တတ္ေလသည္။

တမာတို႕ဖူး.............ရြက္ႏုေတြေစြ
ပင္ကိုယ္လက္တက္..ကိုင္းငယ္ေပၚမွာ
တြယ္တာခင့္၍..ျပံဳးေပ်ာ္ရြင္ေက်ာ္...
ရွိႀကပါလ်က္.....ကိုယ့္တြင္ တမူ
မင္းကိုႀကင္မိ.....ခ်စ္စိတ္ေႀကာင့္လွ်င္
ေဆြးစိတ္ငယ္လာေလသည္။
ေစာတင္ေမာင္

My wish

I don't want to bear love again
in the depth of my heart.Because
of love,I was too shocked with
sadly stronge emotion over every-
thing about her.
My heart is still painful so
I am trying to control it but something partially spreads over.
Oh!My heart is broken.
My feelings out of Happiness.
There is everything I wish to
forget about her.

အခ်စ္ဒသနမ်ား

ဒႆနမ်ား
၁။အခ်စ္ဟာ စိတ္လွဳပ္ရွားေစတယ္။အခ်စ္
စစ္ကေတာ့ သက္ဝင္လွဳပ္ေနတယ္။

၂။ႏွလံုးသားဟာ လမိုက္ညမွာ အခ်စ္ကို ဖန္
ဆင္းမိလို႔ အေမွာင္ရဲ႕တိုက္ခိုက္မႈကို
ႀကံဳရျပီး ခံစားရေလတယ္။

၃။မင္းေႀကာင့္ ငါ့ႏွလံုးသားဟာ အခ်စ္ကို
ခံစားႏိူင္ခြင့္ မဲ႔ရေလျပီ။

၄။အခ်စ္ဆိုတဲ႔သေကၤတကို မင္းရဲ႕ရင္ခြင္
ထက္မွာ ကမၺည္းမတင္မီ မ်က္ရည္ေတြနဲ႕
အဆံုးမသတ္ရေစနဲ႕၊၊

၅။ရင္ထဲမွာ ဖူးပြင့္မိခဲ႔တဲ႔ပန္းတစ္ပြင့္ဟာ ရင္
ကို အဆိပ္သင့္ေစခဲ႔ျပီ။

၆။ငါ...မမက္ခ်င္တဲ႔အခ်စ္အိပ္မက္ဟာ ငါ့ရဲ႕
အားလပ္တဲ႔ေမွးစက္ခ်ိန္မွာ ႏိုးထလာခဲ႔တယ္။

ရ။ဝမ္းနည္းမႈေတြႀကားက ေပ်ာ္ရြင္မႈကို ရတဲ႔
ခိုက္မွာ ႏွလံုးသားတစ္စံုဟာ ႏြမ္းလ်က္ေန
ျပီေပါ့...။

၈။သစ္ရြက္ေႀကြေလးေတြ..ျပန္လည္ႏုပ်ိဳမႈ
ကို မရႏိုင္ေတာ့မွန္းသိတဲ႔အတြက္ ေျမႀကီး
ကိုပဲ ဝမ္းနည္းစြာ နမ္းရွုိက္ေနေတာ့တယ္။

၉။အခ်စ္သီခ်င္းကို အဆံုးသတ္မိတဲ့အခါ ႏွ
လံုးသားလက္တစ္စံုက နာက်င္မႈကို ဆုပ္
ကိုင္ထားမိတယ္။ေျဖေလ်ာ့ဖို႕ လက္ကိုျဖန္႕
လိုက္ျပန္ေတာ့လဲ...လက္ေခ်ာင္းေလးတို႕
က ခ်ိတ္တြယ္ ထားျပန္တယ္။

၁ဝ။"မင္းကို ေမ့ဖို႕ခြန္အားကို မင္းဆီက ရ
လိုက္တာပါ "လို႕ အဆိပ္သင့္ေနတဲ႕ ပိတုန္း
က ပန္းပြင့္ကို ေနာက္ဆံုးစကား ေျခႊခဲ႔တယ္။

၁၁။မင္းဆီက ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အလင္းေရာင္
ကို မေတြ႕ရတဲ႔ခါ...အေမွာင္ကို မကိုးကြယ္
တတ္ေသာေႀကာင့္ ပင္ပန္းႏြမ္းေခြရတယ္။

၁၂။ရိုးရွင္းတဲ႔ဝတ္ဆင္မႈမွာ လြတ္လပ္တဲ႕
စတိုင္ ရွိတယ္။

၁၃။အခ်စ္ေကာင္းကင္ယံမွာ ေမတၱာစစ္ကို
ရွာေဖြမိတယ္။ပထမဆံုး ရလိုက္တာက
ေႀကြကဲြမႈပင္။

၁၄။အခ်စ္ ပန္းပြင့္ေလးရယ္ ...
ႏွလံုးသားမ်က္ရည္ကို ေသာက္သံုးျပီး ဖူးပြင့္
ဖို႕ဆႏၵကို ခြင့္ျပဳခဲ႕ရင္ေတာင္မွ ကံတရားအ
တိုင္းပဲလို႕ မထင္မွတ္ေစခ်င္။

၁၅။တိတ္တဆိတ္ ျငိမ္သက္ေနရတဲ႔ ႏွလံုး
သား အခ်စ္ေႀကာင့္ သက္ဝင္လာရတယ္။
အခ်စ္ရဲ႕တံု႕ျပန္ရုန္းကန္မႈမွာ နာက်င္ရတယ္။

၁၆။" ေကာင္မေလးရယ္..မင္းကို ေနရာတိုင္း
မွာ လိုက္ရွာမိတယ္။ဒါေပမယ့္ အရာတိုင္းရဲ႕
ေလွာင္ေျပာင္ျခင္းကိုသာ ခံရတယ္" လို႔
မ်က္ဝန္းတို႕က ညည္းတြားေနႀကတယ္။

၁၇။မင္းရဲ႕အျပံဳးတစ္ခ်က္ဟာ ႏွလံုးသားအား
ႀကည္ႏူးမွဳကို ေခတၱျဖစ္ေစခဲ႔ေပမယ့္ ခံစား
ရျခင္းကိုကား ႀကာရွည္ေစခဲ႔ျပီ။

၁၈။အသည္းကဲြျခင္းဆိုတဲ႔အဓိပၸါယ္ကို နား
မလည္ခ်င္ပါ။ေကာင္းစြာ သိေနလို႕သာ စိတ္
ေျခာက္ျခား တုန္လွဳပ္မိတယ္။

၁၉။ဝပ္တြားခယ က်ိဳးႏံြ႕မႈနဲ႕ မင္းရဲ႕အခ်စ္ကို
လက္ခံလိုတယ္။ေလာင္ကြ်မ္းေနတဲ႕ ႏွလံုး
သားနဲ႕ မင္းအခ်စ္ကို ပိုင္ဆိုင္ ရလိုတယ္။

၂ဝ။ေကာင္မေလးရယ္.....တစ္ခ်ိန္က ေမ႔
ပစ္ျခင္းဆိုတာ...ကိုယ့္အတြက္ အေဖာ္မြန္
မဟုတ္ခဲ႔ေပမယ့္ ခုခ်ိန္မွာေတာ့ ကိုးကြယ္
ရာ သူရဲေကာင္းတစ္ဦးပါေလ။

၂၁။စိတ္ကူးသစ္တို႕...အခ်စ္ေႀကာင့္ ႏိုးႀကား
လာခဲ႔ရတယ္။တိတ္တဆိတ္ကား အခ်စ္အ
တြက္ ဓားစာခံ ျဖစ္ခဲ႔ရျပီ။

၂၁။ႏွလံုးသားအိမ္ကို အေျခတည္ျပီး အခ်စ္
ေဂဟာေလးကို တည္ေဆာက္ျပီးတဲ႔ေနာက္
မွာ နာက်င္ေႀကကဲြမႈတို႕က ေျပာင္းေရြ႕ ေန
ထိုင္လာႀကတယ္။

၂၂။အင္ႀကင္းအဖူးအပြင့္ဟာ ေဆာင္းသခင္
ရဲ႕ၾကင္နာသနားမႈကို ေတာင္းခံႀကတယ္။
ေနာက္ဆံုးေတာ့ အႀကြင္းအက်န္အျဖစ္သာ
တည္ျမဲခြင့္ ရေလတယ္။

၂၃။ႏွလံုးသားဟာ ေပ်ာ္ရြင္မႈ ၊ဝမ္းနည္းမႈ
လို႕ေခၚတဲ႔တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို ေစာင့္ေမွ်ာ္
ေနတယ္။ထိုသူေရာက္လာတဲ႔အခါ ေပ်ာ္ရြင္
မႈ မပါတာေႀကာင့္ သြက္သြက္ခါေအာင္ ရူး
သြပ္ေႀကကဲြေလေတာ့တယ္။

့့့မတလစ

အိပ္မက္ေလး....
ဆန္းသစ္လာေစဖို႕
အျပံဳးပြင့္ေလးကို
ခ်န္ထားခဲ႔ပါ။

အမုန္း

အခ်စ္ကို
မုန္းတယ္....။
ဘယ္သူ႕အေပၚမွ
အမုန္းမထားဖူးေပမယ့္
အခ်စ္အေပၚေတာ့
ထားလိုက္ပါတယ္..။
သူက
ငါ့ကို ေျခာက္လန္႕တယ္။
ငါ့မွာ တုန္ေနမိတယ္။
နာက်င္မႈကို လက္ေဆာင္
ေပးတယ္။ျငင္းမရ။
ယူလိုက္ျပန္ေတာ့လဲ
ေႀကကဲြရတယ္....
အဲဒါေႀကာင့္ အခ်စ္ကို
ငါ မုန္းတယ္။

ထပ္မေျပာေတာ့ပါ

အခ်စ္ဆိုတာ
အစုတ္ပလုတ္
ပမႊားေလးပါ...။
စုတ္စုတ္ျပတ္ျပတ္နဲ႕
တဒန္႕ဒန္႕..လူကို
အႏၱာရာယ္ေပးတယ္။
အခ်စ္ေကာင္းေႀကာင္းကို
မေျပာေတာ့ပါ။

အခ်စ္မ်က္ကန္း

အခ်စ္က မ်က္လံုးမပါတဲ႕၊၊
ဒီေကာင္ ေတာ္ေတာ္ သနားစရာ။
ခုေခတ္မွာ ဆိုရင္ ဆိုင္ကယ္တိုက္၊
ကားတိုက္ခံရလိမ့္မယ္။
ဟိုတစ္ေန႕က အခ်စ္ကို ကမ္းနား
လမ္းမွာ ေတြ႕လိုက္ရတယ္။ဒီေကာင္
က မ်က္လံုးသာ မပါတာ။ေဘာစိပဲ၊၊
ျမွားနတ္ေမာင္ကို သက္ေတာ္ေစာင့္
ငွားထားပံု ရတယ္။ျမွားနတ္ေမာင္က
လဲ သိတယ္မလား။စုတ္စုတ္ျပတ္ျပတ္
နဲ႕ ၊၊အက်ီၤေတာင္ မတတ္ႏိုင္ ရွာဘူး။
ဒာဲဒီေန႕က ကမ္းနားလမ္းမွာ အတဲြသစ္
ေတြကို မေတြ႕၊၊ဘယ္ေတြ႕မလဲ၊၊
ငျမွားရွင္က ဘိုင္ျပတ္ျပီး ျမွားမွ မဝယ္
ႏိုင္ေတာ့တာ။ကဲြျပဲသြားတဲ႔ အတဲြေတြ
ရဲဲ႕ ျမွားေဟာင္းကို လိုက္ေကာက္ေနတာ။
အစြမ္းက သိပ္မထက္ေတာ့။
အခ်စ္ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ သနားဖို႔ေကာင္း
တဲ႕ေကာင္ပါကြာ။

ဆရာမ

ဆရာမ......
ေႏြဦးရာသီေပတကား။ေႏြဦး၏မနက္ခင္း
တြင္ ေလရူးမ်ား..ျငိမ္သက္လ်က္ ရွိႀကပါ
သည္။မနက္ခင္းသည္ မေအးမပူေသာသရ
ဖူကို ေဆာင္းထားျပီး က်န္းမာေရးတကၠသိုလ္
ကို ေရာင္ျခည္လာေစရန္ ဦးခိုက္ထားေလ
သည္။သည္ေန႕...ျငိမ္သက္လွေခ်တကား။
တမာရြက္ႏုမ်ား....ပင္ေပၚတြင္ အလွဆင္
တုန္း။လက္ပံပြင့္တို႔...ေႀကြက်လာသည္။
ျမဧရာ ခန္းမေဆာင္ေဘးရွိ လက္ပံပင္သည္
သူ၏အလွတရားကို တစ္ရစ္ခ်င္း တစ္ပြင့္
ခ်င္း၊အဆုပ္လိုက္ခ်င္း ေျခႊခ်ေနေလသည္။
ေႀကြက်ခဲ႔ေသာလက္ပံပြင့္မ်ားသည္ ေျမ
ေပၚတြင္ ျငိမ္သက္ေအးခ်မ္းစြာ ရွိႀကေပ
သည္။လက္ပံပင္သည္ သားသမီးမ်ားျဖစ္
ေသာလက္ပံပြင့္မ်ားအတြက္ သားသမီးပင္
ျဖစ္ေသာ္ျငားလည္း ဓမၼတာအတိုင္း ခဲြခြာ
ရျခင္းအေပၚ စိတ္မေကာင္းမျဖစ္ေတာ့ပါ။
ေလာကရဲ႕နိယာမ သေဘာကို ဆုပ္ကိုင္ထား
သည္။တရားသေဘာႏွင့္ ယွဥ္၍ ေနာက္ဆံုး
မႏြမ္းခင္အဆင့္တြင္ ေမတၱာဓာတ္ကို အစြမ္း
ကုန္ ပြားေနပါသည္။
ကြ်န္ေတာ္တို႕ဘဝတြင္ ခဲြခြာရျခင္းဆိုသည္
မွာ သိပ္မဆန္းႀကယ္ေတာ့ပါ။တကၠသိုလ္တက္
ရန္ အိမ္ကို ခဲြခြာခဲ႔ရသည္။ဇာတိကို ခဲြခြာခဲ႔႐
သည္။လြမ္းလိုက္ေလျခင္း...သတိရလိုက္
ေလျခင္း...။အခ်ိန္တန္၍ အိမ္ျပန္လွွ်င္ လြမ္း
ဆြတ္သတိရျခင္းမ်ားသည္ ႏွစ္သက္ဖြယ္အ
ျဖစ္ ေျပာင္းလဲၾကေတာ့မည္မွာ မလဲြေပ။
ေႀသာ္...ဆရာမေတြ...ေျပာင္းေရြ႕ႀကေတာ့
မည္ေပါ့........
တကယ္ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္မိပါသည္။ကြ်န္
ေတာ္တို႕အားလံုးသည္ အရာအားလံုးကို ခဲြ
ခြာ၍ တကၠသိုလ္လာတက္သည့္အခါ တကၠ
သိုလ္ႀကီးကို အိမ္သဖြယ္ မွီခိုလာသည္။ဆရာ
/ဆရာမမ်ားကို မိခင္ဖခင္သဖြယ္ ဦးထိတ္
ထားမိပါသည္။အခုေတာ့....သည္မိဘေတြ
တစ္ျခားေနရာတစ္ခုသို႕ ပ်ံသန္းႀကရေတာ့
မည္။တြယ္တာ ျဖစ္မိခဲ႔ေသာ သံေယာဇဥ္
ေတြ....။ခဲြခြာရခါနီးမွ ဘယ္ေလာက္အတိုင္း
အတာအထိ တြယ္တာေနမွန္းကို သိရေတာ့
သည္။
သံေယာဇဥ္ဟာ အပူမီးတဲ႕၊၊
ပူပါေစ။ပုထုဇဥ္တို႕၏ႏွလံုးသားတြင္ သည္
သံေယာဇဥ္မ်ားျဖင့္ အလွဆင္ ထားရသည္။
ဖက္တြယ္၍ ျငိမ္းခ်မ္းမႈကို ကုပ္တြယ္ရသည္။
သံေယာဇဥ္သည္သာ မရွိလွ်င္ ကြ်ႏ္ူပ္တို႕ဘ
ဝ..မေအးခ်မ္းႏိုင္ပါ။သံေယာဇဥ္ဆိုသည္မွာ
အဆက္မျပတ္ တြယ္ကပ္ေနပါသည္။
ယခုေတာ့..သံေယာဇဥ္တို႕ တြယ္ကပ္ခြင့္
ကင္းရေတာ့မည္.......
ဆရာမမ်ားကို ကန္ေတာ့ရေသာအခါ စိတ္
ထဲတြင္ ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္ဆိုတာကို သံေယာ
ဇဥ္မ်ားသိေနႀကသျဖင့္ တုန္လွဳပ္ေနပါသည္။
တပည့္တို႕တြင္ အျပစ္ ရွိလွ်င္ သည္းခံခြင့္
လြတ္ႀကပါ..ဆရာမတို႕ရယ္.....
အျပစ္ မရွိေသာ္ပင္ျငားလည္း ရွင္သာရိပုတၱ
ရာေတာင္ ပင္ ပရိနိဗၺာန္ဝင္ ခါနီး ဘုရားရွင္
ကိုဝန္ခ်ခဲ႔ပါသည္။ဝန္ခံလိုက္ျခင္းအားျဖင့္ ႏွစ္ဦး
ႏွစ္ဖက္စိတ္တြင္ ပီတိအစဥ္ႏွင့္ ပကတိႀကည္
လင္သြားရပါသည္။
ဘယ္ဘာသာတရားႏွင့္ပင္ ရႈရႈ ၊ဝန္ခံမႈ
သည္ ပကတိႀကည္လင္မႈကို ျဖစ္ေစပါသည္။
.....ဆရာမတို႕လည္း ပကတိ ႀကည္လင္
ေအးျမမႈကို ရႀကပါေစသား......
ဆရာမတို႕.....မ်က္ရည္က်ခဲ႔ရပါသည္။
သည္မ်ည္ရည္ေတြသည္ ဆရာမတို႕၏
သံေယာဇဥ္အတိုင္းအတာကို ေဖာ္ျပေနပါ
သည္။
ေလးနက္ နက္႐ႈိင္းလွပါသည္...ဆရာမ
တို႔ရယ္.......
ကြ်ႏ္ုပ္တို႕၏ႏွလံုးသားကိုယ္စီတြင္ ဆရာမ
မ်ားအတြက္ ေမတၱာဆုကို ပြားမ်ားမိပါသည္။
ဝမ္းနည္းမႈကိုလည္း ျဖစ္ခဲ႔ရသည္။ဝမ္းနည္း
မႈထက္ ခဲြခြာရျခင္းအတြက္ ႏွေျမာတြယ္တာ
ျခင္းဆိုလွ်င္ ပိုမွန္ပါသည္။
သို႕ေသာ္ ဆရာမတို႕အတြက္ ကြ်န္ေတာ္
တို႕အားလံုး...ေပ်ာ္ရြင္ပါသည္။ဆရာမမ်ား
ရဲ႕ေျပာင္းေရြ႕မႈသည္ မဂၤလာရွိေသာ ေျပာင္း
ေရြ႕မႈ ၊သာလြန္ေကာင္းမြန္ေသာ ေျပာင္းေရြ႕
ျခင္း ျဖစ္၍ ထပ္တူ ဝမ္းသာစိတ္ပင္ ျဖစ္ရပါ
သည္။
ေနရာသစ္တြင္ တပည့္သစ္ေတြႏွင့္ သံေယာ
ဇဥ္သစ္ တို႕ ျဖစ္လာလွ်င္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ကို
လြမ္းဆြတ္မေနဖို႕ ဆရာမတို႕ကို ခြင့္ပန္ပါရ
ေစ။
ဆရာမတို႕ကို လြမ္းဆြတ္စိတ္ျဖင့္ မပင္ပန္း
ေစလိုပါ။ဆရာမတို႕၏ ခဲြခြာျခင္းအတြက္
ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးႏွင့္ ေက်ာင္းဝန္းရွိသက္ရွိ
သက္မဲ႕ အရာအားလံုးသည္ ေကာင္းခ်ီးေပး
လ်က္ ရွိပါသည္။
ဆရာမတို႕ ...ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာအစုစု
ႏွင့္ မုခ်ပင္ ျပည့္ပါလိမ့္မည္....
ကြ်န္ေတာ္တို႕အားလံုးသည္ ေနာင္တစ္ခ်ိန္
တြင္ လူထုကို အက်ိဳးျပဳျပီး သင္ႀကားေပးခဲ႕
ေသာ ဆရာ ဆရာမတို႕၏ပီတိ ေသာဘနာ
ကို ေဝေစပါမည္။
...ဆရာမတို႕..သုခ ခ်မ္းသာအျဖာျဖာႏွင့္
ျပည့္စံုႀကပါေစသား.....

ေစာတင္ေမာင္(UCH)

အသည္းကဲြစာလႊာ

အသည္းကဲြစာလႊာ...
အသည္းက အခ်စ္နဲ႕ လဲြေတာ့ ဘီယာ
ေသာက္တယ္။ဆက္ကဲြတယ္။ေဒါသ
တႀကီးနဲ႕ Grand Royal ကို အား
ရပါးရ ေသာက္တယ္။ေနာက္ေတာ့
အသည္းေျခာက္ျပီးေလွ်ာသြားတယ္။
ဒီေတာ့...အသည္းက သိမ္က်န္ခဲ႔တယ္။
အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ ႀကာႀကာ သတိလည္
မလာေတာ့။သူ ေသသြားျပီလားဟင္။
စိတ္က စိုးရိမ္မကင္း ေရရြတ္ ငိုမိတယ္။
မျဖစ္ဘူး ။ဒီေကာင့္ကို ရွင္ေအာင္ လုပ္
ေပးမွ ဆိုျပီး ႏိုးဆြေလေတာ့တယ္။
အသည္းက အသက္ဝင္လာတယ္။
အတိတ္ေမ့ေဝဒနာသည္ တစ္ေယာက္
လို အခ်စ္ကို ခါးခါးသီးသီး မုန္းေန
ေတာ့တယ္။

သခင္

ႏွစ္သက္မႈတစ္ခု
သက္ဝင္ႏိုးထဖို႕
ခင္မင္မႈကို စတင္ပါရေစ။
အခ်စ္.ဆိုတာ
ႀကက္ဟင္းဟားခါးလို
ခါးပါတယ္။
ဒါေႀကာင့္..
ခင္မင္မႈကေန
ေမတၱာအသြင္အျဖစ္
သြတ္သြင္းခြင့္ျပဳပါ
သခင္............

သၾကၤန္

သႀကၤန္ကို
မႏွစ္သက္ပါ။
ဒါေပမယ့္...
အားေပးပါတယ္..။
သႀက္န္ေရာက္ရင္
ေရမေလာင္းပါ။
သႀကၤန္ေရာက္ရင္
ေန႕လည္ ၁၂နာရီမွ
ထတယ္။
ေနာက္ျပီး
အခ်စ္ကဲြ အထိမ္းအမွတ္ကို
တစ္ေယာက္တည္း
က်င္းပတယ္။
တစ္ခ်ိန္က
ငါအသည္းတို႕
သႀက္န္ပ်ိဳရဲ႕
အမုန္းက်ိန္စာေႀကာင့္
ဗီလိန္ ျဖစ္ခဲ႔ရတယ္။
သႀကၤန္မွာ
အျပင္ မထြက္တာ
၅ႏွစ္ ရွိျပီ။
ေရစိုမွာ ေႀကာက္လို႕။

သူံအျပံဳး

သူ႔အျပံဳးခါးခါးေလး
မုန္းတတ္ခဲ႔တာ...
ၾကာျပီ....။
သူ႕အသံ မာယာေလး
နားမေထာင္တတ္တာ
အလိုလိုပါ။
သူေပးတဲ႕
ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္.....
လန္႕ေနပါျပီ။

စာဥခ်စ္သူ

ရြာက စာဥခ်စ္သူ
အသိုက္အတူတူ
ေဆာက္ဖို႕ မွာခဲ႔တယ္။
ကုကၠိဳပင္ႀကီး
အသက္လဲ ႀကီးပါျပီ။
တို႕ႏွစ္ေယာက္...
သက္ေသထူတုန္းက
သူ ..ရွိေနတယ္။
စာငွက္ေလးေတြ
အသိုက္အိမ္နဲ႕
စိတ္ကူးယွဥ္ျပိဳင္
မက္ခဲ႔ႀကတယ္။
ဒီတစ္ခါ.....
ျမိဳ႕မွ အျပန္
ရြာမေရာက္မွာ
မုန္တိုင္းဒဏ္ေႀကာင့္
ကုကၠိဳင္ပင္လည္း
အကိုင္းလဲက်ိဳးပဲ႕
အပင္လည္းလဲျပီ။
စာငွက္သိုက္ေတြ
ဆိတ္သုန္းလို႕ေန။
ငါ ခ်စ္တဲ႕စာဥ
မင္းလဲ တမူ
လင္ေနာက္လိုက္သြားျပီလို႕
ႀကားေတာ့.........
ငါ့မွာအပူ..
အထီးက်န္စာငွက္
ျဖစ္ရျပီ။ ။

သူ႕အမုန္း

သူ႕အမုန္းကို
ပန္းလို ေပြ႕ပိုက္ျပီး
နမ္းရႈိက္ခဲ႔တယ္။
စူးရွလိုက္တာ....
အသည္းထဲကိုထိ
စူးဝင္သြားေတာ့
ငါ..ဒဏ္ရာရျပီ။

အခ်စ္အိပ္မက္

အခ်စ္အိပ္မက္ေလး
ငါ.....မမက္ခ်င္ေပမယ့္
အျမဲ မက္ေနမိတယ္...။
ေမာင္းထုတ္လိုက္ေပမယ့္
ျပန္ေရာက္လာတယ္။
ျပန္ေရာက္လာတိုင္း
အခ်စ္ဒႆနာေတြကို
ယူေဆာင္လာတယ္။
အခ်ိန္ကို စိတ္နာသလို
မုန္းသလိုလိုနဲ႕..ေျပာျပီး
ျပန္မက္ေနမိတယ္။

လက္ေခ်ာင္းမ်ား

လက္ေခ်ာင္းတစ္ေခ်ာင္းစီမွာ
သခင့္အတြက္.အခ်စ္ကို ခ်ိတ္ျပီး
တြယ္ကုတ္ထားပါ့မယ္။
လက္ေခ်ာင္းအားလံုး.........
ျပတ္ေတာက္သြားခ်ိန္မွာ.....
သခင္ဟာ အေဝးဆံုးကို
ေရာက္ေနပါလိမ့္မယ္.......။

ညေမွာင္ေမွာင္

ညအေမွာင္မွာ လမသာေပမယ့္
ႀကယ္ကေလးေတြ ရွိေသးတယ္လို႕
ေျဖသိမ့္ေနခဲ႔တယ္။
မင္းမရွိတဲ႕ ေန႕ေတြမွာ ............
ေနသာ ႀကည္လင္ေပမယ့္....
ဘယ္အရာကို ေျဖသိမ့္ျပီး.....
ေနရေတာ့မွာလဲ............

နိဒါန္း

ဘဝစာအုပ္ရဲ႕ နိဒါန္းကို ေရးဖို႕
ဗလာစာရြက္ကိုေတာ့ ေပးသနားပါ..။
ကံတရားရယ္...........
ငါ့ရဲ႕ေသြးနဲ႕ နိဒါန္းကို ေရးပါရေစ။
ငါ ...ေသသြားခ်ိန္မွာ..စာအုပ္
တစ္အုပ္လံုး ...ျပီးေျမာက္ေနပါလိမ့္မယ္။

ေတာင္းခံပါတယ္

ရယူပိုင္ဆိုင္လိုမႈမရွိေပမယ့္
ခ်စ္ခင္ႀကင္နာစိတ္နဲ႕......
မင္းကို ကိုယ္ခ်စ္တယ္...။
ေမွွ်ာ့္လင့္စိတ္နဲ႔............
မင္းရဲ႕ သနားမႈကို ....
ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနပါတယ္...။
သခင္...သနားေပးပါ...
သနားျပီး..အႀကင္နာကို
လက္ေဆာင္ အျဖစ္ .....
ေပးေတာ္မူပါ..........။

အခ်ိန္

စကၠန္႕တိုင္းမွာ...
ႏွလံုးသားဟာ..
ရင္ခုန္သံကို....
နားဆင္ရင္း ....
ႏိုးထေနပါတယ္။
မင္းမခ်စ္တဲ႕
မိနစ္တိုင္းမွာ...
သူ ညွိးငယ္ေနပါတယ္။
မင္းမုန္းတဲ႕
နာရီတိုင္းမွာ.....
သူ ...ငိုေႀကြးေနပါတယ္။
မင္းေမ့သြားေတာ့
ႏွစ္စဥ္တိုင္းမွာ
သူ႕ရဲ႕ အခ်စ္ေတြဟာ
ေပ်ာက္ကြယ္ေနရပါေတာ့တယ္

မနက္ျဖန္

မနက္ျဖန္မွာ
အလုပ္လုပ္မယ္လို႕
ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။
မနက္ျဖန္မွာ....
အလုပ္မလုပ္ျဖစ္ပါ..။
ေနာက္မနက္ျဖန္ကို
ေရာက္သြားပါတယ္။
အဆံုးမရွိတဲ႕ .....
မနက္ျဖန္ကို ဇယားခ်ေနရင္
က်႐ႈံးသြားပါလိမ့္မယ္။

ႏွလံုးသားဟာ
လမိုက္ညမွာ
အခ်စ္ကို ဖန္ဆင္းမိလို႕
အေမွာင္ရဲ႕တိုက္ခိုက္မႈကို
ခံရျပီး ခံစားရေလတယ္။
အေမွာင္ကမ႓ာမွာ......
သိမ္ငယ္တဲ႕ ပံုစံ...........
ဝမ္းနည္းပက္လက္ဘဝနဲ႕သာ
ရုန္းကန္ရေလတယ္။

သူ႕အျပံဳး
ငါ့ကို မရည္ရြယ္ေပမယ့္
ဖမ္းဆုပ္ထားပါတယ္။
သူ႕မ်က္ဝန္း
လွလြန္းေပမယ့္
ငါ မႀကည့္ရဲခဲ႔ပါ..။
ငါ့ႏွလံုးသားဟာ
ခ်စ္ရသူ သခင္မရဲ႕
အႀကည့္ကို မခံရဲရွာပါ။

အခ်စ္ကဗ်ာကို
ဖန္တီးႏိုင္ဖို႕...
အႏုပညာကို
ဖန္ဆင္းေပးပါ
သခင္.....။
သခင္ ေပးတဲ႕
အႏုပညာနဲ႕
အလြမ္းကဗ်ာကို
ေပါက္ဖြားျပီး
ႏွစ္သိမ့္ ေပးပါ့မယ္။
ကြ်ႏ္ုပ္..ဝမ္းနည္းမိလို႕
ငိုတဲ႔အခါက်ရင္....
သခင့္ အႏုပညာကို
မရုတ္သိမ္းပါနဲ႕..။

သခင္နဲ႕ ပတ္သက္လို႕
စိတ္ကူးယဥ္ခဲ႕သမွ်.....
အိပ္မက္ မက္ခဲ႕သမွ်....
ေမွ်ာ္လင့္မိခဲ႔သမွ်......
ေတာင့္တခဲ႔မိသမွ်......
လိုခ်င္ခဲ႔မိသမွ်..........
သခင္ရဲ႕ စိမ္းကားအမူအရာေႀကာင့္ပင္
ေႀကြမြ ႏြမ္းလ် ခဲ႔ျပီ......။

သခင့္ရဲ႕ သိမ္ေမြ႕တဲ႕ အႀကည့္ေတြဟာ
ငါ့ရင္ကို ႏူးညံ့ေစခဲ႔ျပီ.........။
ေပ်ာ့ေပ်ာင္းသြားတဲ႕ ႏွလံုးသားကို......
သခင္ရဲ႕ လက္နဲ႕ မဖယ္ ရွားေစလိုပါ...။
သခင္ျပဳတိုင္း ခံရမယ့္ ႏွလံုးသားမို႔...
အေႀကာင္းျပခ်က္နဲ႕ မႏွင္ နဲ႕ဦး။
သခင္ရဲ႕ မာယာ ဝါဒကို ..ဦးဆံုးအရင္
ျဖန္႔က်က္ပါဦး။
သူ...နားလည္လာမွ....စိတ္ရွိသေလာက္
ရက္စက္ပါေတာ့....သခင္..။

သူ ႔ဆီက
ကြ်န္ေတာ္ ေမွ်ာ္ခဲ႔တာ
သူ႕အခ်စ္ မဟုတ္ပါ။
သူ႕အတြက္.......
အဆိုးဆံုး ႀကိတ္မွိတ္ျပီး
ခံစားခဲ႔ျပီးျပီ။
သူ
.စကားမေျပာဘဲ.
ေဝဒနာကို........
ကြ်န္ေတာ့္အား....
ေပးအပ္ခဲ႔တယ္။
သိသိခ်ည္းနဲ႕ပင္
ေဝဒနာကို.....
ႏွစ္သိမ့္စာအျဖစ္
ေန႕တိုင္းက်က္မွတ္ခဲ႔ပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ္.......
စာေမးပဲြေအာင္ေပမယ့္
သူ..အသိအမွတ္ ....
မျပဳခဲ႕ပါ။
သူ.........
ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္ထိ
ဘာမွ မေျပာခဲ႔ပါ....။
ေမွ်ာ္မိသမွ်...ကြ်မ္း...
ႏြမ္း.......ေဆြး........
စကားတစ္ခြန္းအတြက္
ကြ်န္ေတာ္..............
စာမက်က္ေတာ့ပါ....။

အခ်စ္ဦးအတြက္
ပန္းတစ္ပင္ စိုက္ထားတယ္။
ေႀကကဲြမႈေတြနဲ႕ ၾကီးျပင္းခဲ႔ရလို႕
မသန္မာပါ။
အပြင့္မပြင့္။ေႏြရာသီေရာက္တိုင္း
လြမ္းတတ္တယ္။ေဆာင္းရာသီနဲ႕
မိုးရာသီမွာ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းပါ....