အခ်စ္စိတ္
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ အလင္းေရာင္ ေလးကို ေမွ်ာ္လင့္ ရင္း ဖမ္းဆုပ္ကိုင္းရင္း
ႀကိတ္မွိတ္ မ်ိဳသိပ္ ကာ အခ်စ္ ကို သိမ္းထားခဲ႔တယ္။ရင္ ဘတ္ထဲက အခ်စ္ဟာ
တိတ္တဆိတ္နဲ႕ ပြားပြားလာမွန္းကို သတိမျပဳမိခဲ႕။သူ႕ကို ခ်စ္ ေနျပီဟု
စိတ္ထဲမွ ဝန္မခံရဲေသး။ဘဝ၏ ကံဆိုးမႈေအာက္ မွာ ရုန္းကန္ ရင္း အခ်စ္ကို
မစြန္းထင္းေစခ်င္ ခဲ႔၊၊သူ႕ကို ခ်စ္ ေနပါျပီဟု ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဝန္ခံလိုက္
ခ်ိန္မွာေတာ့ အရာ အားလံုးဟာ ေႀကကဲြဖို႔ ဖန္လာျပီ။သူနဲဲ႕ပတ္သက္လို႕ ခံစားခ်က္ မ်ားဟာ ေရခဲ အရည္ေပ်ာ္သလို ျဖည္းျဖည္း ခ်င္း ျပိဳဆင္းလာခဲ႔ျပီ။ငါ...အခ်စ္ကို
တားမရ ေတာ့ပါ။ေနာင္ တ ရလိမ့္မယ္ ဆိုတဲ႕ အသိ ၊သတိဟာလဲ လက္ ေျမွာက္
အရႈံးေပးရျပီ။အခ်စ္ဟာ အရွိန္ ျပင္းျပင္းနဲ႕ ႏွလံုးသားကို ေျပးေဆာင့္
ေနတယ္။မခံနိုင္ ေတာ့ပါ။ငါ့မ်က္ဝန္းတို႕ ငိုေႀကြးရျပန္တယ္။ပါးျပင္ ေပၚ
တစ္စက္ခ်င္းလိမ့္က်လာတဲ႕ မ်က္ ရည္ စက္ ေတြကို ယုယရင္း စိတ္ ရွိသ ေလာက္
ငိုေႀကြးလိုက္ပါကြာ လို႕ အားေပးေနမိတယ္။သူတို႕ေတြဟာ အခ်စ္ ရဲ႕ ဓားစာခံ ျဖစ္
ျပန္တယ္။ဘယ္သူမွ အသိအမွတ္ မျပဳတဲ႕ အပယ္ခံ မ်က္ ရည္ေလးေတြ ေကာင္းကင္
ေပၚသို႕ ပူပူေဆြးေဆြး ပ်ံတက္ သြားႀကတယ္။ငါ...သိပ္ သနားတာပဲ၊၊သူတို႕ကို
ႏူတ္ဆက္ မယ့္ သူေတြေတာင္ မရွိပါလား။
မင္းတို႔သြားႀကပါ...ငါ့ရင္ ထဲက ေႀကကဲြမႈတို႕ကို ယူသြားႀကပါ....
ေတာင္းပန္ခယျပီး ေႀကကဲြမႈကို လက္ ေဆာင္ ေပးလိုက္ သည္။သူတို႔ရဲ ႕နာက်င္ သံကို ႀကားရ ေတာ့ ရူးမတတ္ ခံစားရတယ္။
သူတို႕ သြားေလျပီ။သူတို႕က ငါ့ကို သင္ ခန္းစာ ေကာင္းေကာင္း
ေပးသြားခဲ႔တယ္။အခ်စ္ဟာ ေႀကာက္ စရာပါလား...ငါ ေႀကာက္ တယ္..သိပ္ ေႀကာက္တယ္...
အသည္းတစ္ခုလံုး တုန္လွဳပ္ ျမည္းဟီးသြားေအာင္ ေအာ္ ပစ္လိုက္တယ္။အသည္းဟာ
ဟန္ေဆာင္ ေကာင္းစြာနဲ႕ အခ်စ္ကို စိတ္နာရင္း ရပ္ တည္ေန ျပန္သည္။
ႏွလံုးသားက အခ်စ္ဟာ ငါ့အတြက္ ေတာ့ အဆိပ္ အဆိပ္ ပါပဲေလ။ငါ...ဆက္ကိုးကြယ္ ေနရင္ ခံႏိုင္ ေတာ့မွ မဟုတ္ဘူး။..................
မင္းကို ငါ ေမ့လိုက္ ေတာ့မယ္ကြာ။မင္းကို မ ေမ႔ႏိုင္ ရင္ ေတာင္ မွ မကိုးကြယ္ေတာ့ပါ ..
မင္း ေန ခ်င္ သလိုသာ ေနပါေတာ့...
ေစာတင္ ေမာင္ .....
ရင္ မွ ေဝဒနာ ေတးအျဖစ္နဲ႕ ေမွ်ာလြင့္ႀက ေစသား။
No comments:
Post a Comment